Category: استان تهران

به گزارش بقاع خبر،منطقه جی تهران میزبان یکی از مصفاترین زیارتگاه­های شهر تهران است که منسوب است به امامزاده عبدالله که به روایتی فرزند سقای دشت کربلا حضرت اباالفضل العباس و یا یکی ازنوادگان حــضرت ابــوالفضل (ع) قراردارد. گفته می­شود که امامزاده عبدالله همراه دو برادر خود زید و ابراهیم بعد از واقعه خونین کربلا به ایران و ملک ری هجرت نمودند. این بزرگواران پس از طی نمودن این راه پر مشقت به نزدیکی تهران رسیده و در آنجا با عده­ای به نام سواران افالقه برخورد می­کنند این یاغیان که آنها را سواران کن نیز می­نامیدند.

سیار نژادپرست وضد شیعه بودند و برخورد ناشایستی با این بزرگواران روا می­دارند وایشان را مورد ضرب وشتم قرار می­دهند. اما پس از اینکه این بزرگواران خود را از مهلکه نجات بدهند به نام (جی) می­رسند و امامزاده عبدالله در همین مکان به شهادت می­رسد واز آن زمان تاکنون مزارش مطاف شیفتگان خاندان عصمت و طهارت (علیه السلام) می­باشد.  بقعه مبارک امامزادگان عبدالله و زید (ع) درسال 526 هجری قمری بنا گردیده و زمین اطراف آن مزار مؤمنان اختصاص یافت و زیارتگاه با طاقک هشت ضلعی همراه قبری کوچک تشکیل می­شــود. در ســــال 1348 سیل نسبتاً شدیدی به مدت سه روزمنطقه را فرا گرفت که بخش اعظمـی از منطـقه را نابود و از بـیـن برد. وجود قنات امین­الـمـلـک کـه در قسمت غربی آستان وجود دارد با باز شدن دهانه­ی آن آب را بسوی جنوب هدایت و بقعه مبارک را از خطر رانش بر حذر می­دارد و بعد از آن سال به دلیل کوچکی مقبره، گنبد و بارگاه کنونی احداث می­گردد. ساختمان بقعه به صورت یک هشت ضلعی منظم است که هر یک از اضلاع بیرونی آن بالغ بر دو متر است حرم بقعه را تشکیل می­دهند و طاق نماهای اضلاع شرقی و شمالی و غربی به ترتیب راهرو مدخل بقعه و مسجد زنانه و اطاق کوچکی متصل به حرم است. حرم زیبای این امامزاده ضریح چوبی جعفری را در بر دارد که همواره شاهد بوسه­های مردمی است که برای عرض ارادت وادب به زیارت این بزرگوار می­آیند. تاریخ ساخت این را می­توان به قرن هفت یا هشت هجری نسبت داد که طاق­نماهای اطراف آن در زمان قاجاریه بدان افزوده شده است. ضریح ایـن امامزادگان از سال 1350 تا سال 1383 از نوع چوبی و به صورت هشت ضلعی بوده و از مـحـرم ســال 1383 با تــلاش­های صورت گــرفته ضریـح جدید طراحی شده و به دست مقامات کشوری و مسئولین ســازمان اوقاف وامور خیریه باحضور بی­نـظیـر مردم آگــاه منطقه در تاریخ 4/12 /83 پرده­برداری گردید در سال 1378 با توجه به نیاز شدید منطقه به بنای کـتـابـخـانه­ای به مساحـت 350 متر مربع در همان سـال با همّت افراد خیّر حسینیّه امامزاده در جوار ضلـع غربی حرم شروع به ساخت گردید و دو سال بعد به بهره­برداری رسید.
التماس دعا

به گزارش بقاع خبر، ایشان بعد از زندان و تبعید در روستای سولقان دار فانی را وداع می‌کند. گنبد مخروطی‌ شکل و طلایی امامزاده، گنبدی خاص است که با سایر امامزاده‌‌های ایران متفاوت است.
طرح فعلی بقعه از یک حرم و یک ایوان تشکیل شده است که ایوان ورودی در جنوب شرقی حرم قرار گرفته است، رواقی نیز در کنار ایوان قرار دارد. چهار ستون در میانه فضای داخل حرم وجود دارد که گنبد بقعه روی آن قرار گرفته و قبر اصلی نیز بین این چهار ستون واقع شده است.

بقعه امامزاده سید محمد در بالاترین قسمت روستای سولقان قرار گرفته و ساختمان‌های مسکونی دهکده در ضلع جنوبی آن قرار دارند، و برای رسیدن به این امامزاده باید از کوچه‌های باریک و سرسبز روستا بگذرید که در تابستان بسیار روح‌نواز است.

فضای اطراف و داخل صحن امامزاده، آرامش عجیبی دارد، وجود درختان سرو، کاج و بید که سایه افکنده‌اند و نور سبز رنگی که بر ضریح و کاشی‌کاری‌های روی دیوار می‌افتد، روح هر بیننده‌ای را نوازش می‌کند.
بنای اصلی بقعه ساده و آجری است و توسط خیر ها بازسازی شده است و البته بار دیگر در سال 1382 توسط اداره اوقاف و امور خیریه کن تعمیر و مرمت شد.
جاده امامزاده داود از بالای روستای سولقان می‌گذرد و از این جاده گنبد، مناره و بقعه به خوبی پیداست.

امامزاده سید محمد نوربخش (ع) منتسب به کدام امام است؟

برای رسیدن به امامزاده سید محمد نوربخش باید از اتوبان نیایش به سمت غرب تهران حرکت کنیم، در انتهای اتوبان وارد خیابان کوهسار می‌شویم. در طول مسیر، تابلوی امامزاده داوود به چشم می‌خورد. بعد از پیمودن تقریبا ۱۰ کیلومتر به روستای سولقان می‌رسیم. روستا را که به سمت جاده امامزاده داوود طی می‌کنیم، در سمت راست و در بین باغ‌ هایی که عمدتا درختان گیلاس است، گنبد مخروطی و زیبای امامزاده دیده می‌شود.

انتهای پیام/ح