امامزاده گزو و تماشای آبشار دیدنی و رویایی آن در منطقه جنگلی گزو و حدفاصل جنگل های بین زیرآب و شیرگاه در درون منطقه جنگلی سرسبز و زیبای پرتاس لفور واقع شده است. یکی از مسیر های ارتباطی آن جاده‌ی کارسنگلفور در پشت سد البرز و دیگری راه روستای جمشید آباد «زیرآب» است. منطقه جنگلی امامزاده گزو جایی بسیار حالب توجه برای همه طبیعت دوستان و گردشگرانی است که عشق سفر به دل طبیعت بکر و منطقه جنگلی دارند.
بقعه امامزاده گزو
معمولا در هر روستای مازندران بقعه و بارگاه یک امام زاده وجود دارد. اما اینجا بکلی متفاوت است. اینجابقعه و بارگاه ۳ امامزاده غریب و بی نشان در قلب جنگلی که بیشتر به بهشت شبیه است، وجود دارد. بقعه و بارگاهی ساده که برمزار سه امام زاده ایجاد شده است و سالیان متمادی زیارتگاه و محل تفرج مردم منطقه لفور و اطراف آن بوده است و از سال ۱۳۵۵ و پس از آن، به دلیل اینکه جاده و مسیر دسترسی به منطقه لفور اندکی بهبود یافته و سفر با خودرو و موتورسیکلت، به این منطقه امکان پذیر شده است. مردمان زیادی از گوشه و کنار ایران برای دیدن این منطقه بکر و زیبا و همچنین بقعه امامزاده گزو و آبشار دیدنی و رویایی آن،به این منظقه سفر می کنند.
تردیدی در این نیست که هم اکنون بقعه امامزاده گزو یکی از اماکن زیارتی و سیاحتی ایران محسوب می شود و همه روزه مردم زیادی از استان مازندران و سایر نقاط کشور به انگیزه زیارت سه برادر (سه تن برار / سه تن بزرگوار) و نیز مشاهده جنگل های بکر و زیبای اطراف آن و همچنین استفاده از طبیعت زیبای منطقه سد لفور و رودخانه ها و آبشارهای زیبای اطراف امامزاده به این منطقه سفر می کنند.
توصیف آبشار دیدنی و رویایی امامزاده گزو
در حرکت به سمت آبشار، مجاورت امام زاده تنها نقطه مناسب برای پارک خودرو است. و به سمت آبشار به راه می افتیم. از آنجا تا آبشار را باید حدود سی دقیقه (و در برگشت حدود ۴۵ دقیقه) پیاده روی کرد.
بعد از بقعه و بارگاه امام زادگان گزو آبشار دیدنی و رویایی امامزاده گزو واقع شده است. از امامزاده تا آبشار بمدت ۴۵ دقیقه تا نیم ساعت پیاده روی بسمت جنگل پایین دست آن با یک شیب نسبتا تند فاصله دارد. با حرکت به سمت آبشار (مخصوصا برای کسانی که برای اولین بار به این منطقه سفر می کنند) این احساس به انسان دست می دهد که یواش یواش دارد به یه جایی شبیه بهشت وارد می شود. همینکه انسان به آبشار نزدیک میشود. از فاصله حدود ۳۰۰ متری صدای وهم انگیز و در عین حال روح بخش آب آبشار انسان را مات و متحیر می کند و فرد واقعا برای دیدن آبشار از نزدیک، لحظه شماری می کند. بعد از یک سراشیبی تند که از آنجا فقط طبیعت بکر و زیبا قابل دیدن است. انسان با دیدن ناگهانی آبشار از پشت صخره ها ومحل فرود آب به پای آن به معنی واقعی هنگ می کند و سر تعظیم به عظمت خدای متعال فرود می آورد. و به مردمان این منطقه رشک می برد از اینکه در مجاورت آیه ای بزرگ از آیات الهی زندگی می کنند که البته شکر خدای بزرگ بخاطر این همه زیبایی ها بر ما انسان ها واجب است.
دهانه آبشار
طبیعت واقعادر دهانه آبشار هنر نمایی خود را به رخ بیننده می کشد آنچنانکه که نظیر آن در هیچ جای جهان دیده نمی شود. دهانه آبشار گزو را به دهانه کوزه ای شبیه است که آب به داخل ان می ریزد. این تشبیه واقعی است و اعجاب و اغراقی در آن نیست. دهانه آبشار امامزاده گزو آنقدر زیبا، دیدنی و رویایی است که انسان به هنگام تماشای آن مات و مبهوت می ماند، بطوری که فراموش می کند کیست و در کجاست
آبشار با ابهت، حیرت انگیز،دیدنی و رویایی امامزاده گزو ، بدون شک جزء یکی از زیباترین آبشارهای خاورمیانه می باشد. زیبایی این آبشار زمانی بیشتر مشخص می شود که این آبشار با ابهت در دل جنگلهای بکر منطقه لفور (سواد کوه مازندران) و در مسیری قرار دارد که هرگز وجود چنین آبشاری در دل جنگل به فکر انسان خطور نمی کند. ارتفاع این آبشار حدود ۵۰ متر می باشد.
در وصف زیبایی های این آبشار هر قدر که بنویسم، کم گفته ام و فقط باید از نزدیک دید تا زیبایی این آبشار و عظمت قدرت خالق متعال را درک کرد.
با ورود ناگهانی به به حریم دست نخورده آبشار بلند و زیبای گزو و قرارگرفتن در دامان و مجاورت آن ، هیجان تمام وجود انسان را قبضه می کند، مخصوصا” زمانی که که قطرات آب آن دربرخورد به صخره های پای آبشار پودر می شود و به سر و صورت انسان صفای بهشتی می بخشد. آبشاری که از تمام دیواره های اطراف آن شاهد ریزش آب خواهید بود. باید در پای عظمت این آبشار ایستاد و آن را تماشا کرد. چون فقط در اینصورت است که آبشار با تمام عظمت وهیبتش در قلب آن جنگل بکر و سر سبز معنا پیدا می کند. این آبشار باارتفاع تقریبی ۵۰ متر در منطقه‌ی جنگلی، سرسبز و زیبای لفور در کنار امامزاده‌ایمعروف به سه تن بزرگوار گزو در فاصله‌ی ۱۵ کیلومتری «سدلفور» قرار دارد.
مسیر دسترسی بقعه امامزاده گزو و آبشار دیدنی و رویایی آن
برای رسیدن به این آبشار دو مسیر وجود دارد: یکی از سمت لفور و منظقه زیبای جنگلی پشت سد البرز و دیگری از روستای جمشید آباد زیراب می باشد که که البته مسیر دوم هم بسیار زیبا می باشد.
منطقه جنگلی امامزاده گزو و آبشار دیدنی آن تا مرکز استان مازندران(ساری)حدودا ۹۵ کیلومتر فاصله دارد
۱-مسیر لفور (منظقه زیبای جنگلی پشت سد البرز )
برای دسترسی به بقعه امامزاده گزو و آبشار دیدنی و رویایی آن از مسیر شیرگاه به لفور، کسانی که از سمت جاده فیروزکوه به مازندران وارد می شوند، بعد از پل سفید و زیر آب به شهر شیرگاه و قبل از رسیدن به خروجی اصلی شهر شیرگاه، یک راه فرعی کج در سمت چپ جاده وجود دارد که مسافر را به داخل شهر شیرگاه هدایت می کند. ورود به داخل شهر و ادامه مسیر به یک میدان (تنها میدان داخل شهر شیرگاه) منتهی می شود که ادامه مسیر به سمت حیابان منتهی به جاده لفور، بعد از طی حدود ۱۱ کیلومتر به یک سه راهی (سه راهی شیردار کلا) میرسد. (نا گفته نماند که از مسیر بابل – جاده گنج افروز نیز به همین سه راهی منتهی می شود). از سه راهی شیردارکلا مسیر جاده لفور بعد از حدود ۱۴ کیلومتر ادامه مسیر در جاده آسفالته به منطقه سد البرز و از آنجا و وارد یک جاده خاکی که ادامه آن جاده به بقعه امامزاده گزو و آبشار دیدنی و رویایی آن منتهی می شود.
مسیر جاده خاکی لفور خدود ٣٠ کیلومتر می باشد و پس از دور زدن دریاچه سد البرز و طی مسیر خاکی در دل طبیعت و به دلیل وضعیت جاده تا رسیدن به امام زاده حدود ٢ ساعت طول می کشد ولی زیبایی مسیر جاده هوش و حواس را از هر رهگذر می رباید و مسافر هیچگونه احساس خستگی نخواهد کرد.
در مسیر جاده حاکی به خاطر دسترسی به روستاها و آبادی های منطقه لفور دوراهی ها و سه راهی های زیادی وجود دارد ولی خوشبختانه در سر تمام دوراهی و سه راهی، تابلوی راهنمای مسیر بقعه امامزاده گزو و آبشار دیدنی و رویایی آنوجود داردکه مسافر را به سمت آن هدایت می کند.در حالت کلی ادامه مسیر از سمت راست در سر هر نقطه تقاطع و همه سه راهی ها به منطقه گزو منتهی می شود.
برای اطمینان بیشتر بهتر است قبل از آعاز به سفر و در طول مسیر امام زاده، جهت حرکت و آدرس دفیق مسیر را از محلی ها نیز پرسید.
۲- از طریق روستای جمشیدآباد زیراب
از جاده فیروزکوه به سمت پل سفید می رویم. بعد از پل سفید و زیر آب در سمت چپ جاده یک خروجی با یک تابلوی کوچک وجود دارد که روی آن نوشته شده “جمشید آباد”. که پیاده روی از این مسیر تا امام زاده حدود ٣-۴ ساعت طول می کشد.
وجه تسمیه نام گزو
به اعتقاد برخی از مردم و اهالی وجه تسمیه نام محل امام زاده به دو کلمه “گز” و “او” مربوط می شود. “گز” واحد طول می باشد که حدود ۱۰۴ سانتی متر است و “او” به معنی آب می باشد. به این اعتبار در منطقه گزو به دلیل واقع شدن در یک منطقه کوهپایه ای و جنگلی، به ذلیلی فراوانی آب گویی در هر “گز” چشمه ای و نهری جاری است.
توصیه ها و تجربه ها در سفر به گزو
(امکانات و تسهیلات تفریحی، گردشگری، حمل و نقل، اسکان)
۱)اسکان: متاسفانه در طول مسیر محلی برای اقامت و پذیرایی مسافرین جود ندارد ولی در مجاورت امام زاده می توان شب را بیتوته کرد. در اطراف امام زاده اتاق هائی ساخته شده که می توان با پرداخت مبلغی کم یکی از آنها را برای مدتی اجاره کرد.
۲ـ آب و هوای منطقه گزو کوهستانی است.
۳ـ سفر به گزو در صورت مساعد بودن هوا و خشک بودن زمین، توصیه می شود.
۴ـ توجه داشته باشید در منطقه جنگلی گزو امکان آنتن دهی تلفن همراه وجود ندارد.
۵ـ امکان بارندگی در هرموقع از سال حتی وسط گرمای تابستان.
۶ـ امکان خرید مایحتاج در منطقه امام زاده وجود ندارد. مسافرین منطقه گزو ناچارند غذا و آشامیدنی مورد نیاز خود را برای مدت اقامت در آنحا به همراه داشته باشند. البته مسافران مسیر اول می توانند در سه راهی شیردارکلا کلیه مایحتاج مورد نیاز خود را تهیه نمایند و تقریبا اینجا آخرین جائیست که می توانند کلیه اقلام مورد نیاز خود را بخرند.
۷ـ نبردن اطفال یا افراد مسن که بیمارند و یا نیاز به همراه دارند توصیه می شود.
۸ـ برای حفظ این طبیعت زیبا از ریختن زباله جدا خودداری کنید. خدا کند که به کمک همه اهالی و گردشگران فهیم و مسئولین محترم محلی لا اقل این خطه از خاک زیبا هم چنان بکر بماند و آلودگی های مادی در آن راه نیابد.
البته و مطمئنا یک انسان آگاه و فهیم که اینهمه راه رو میرود تا این زیبایی ها رو ببیند حاضر نیست حتی به یک برگ درخت آسیب برساند چه برسد که زباله هم بریزد.
۹ـ مسیر امامزاده گزو از دل جنگلهای زیبا و سرسبزی میگذرد. در مسیر راه نسیم خنکی روح را نوازش میدهد. گاهی خلوتی مسیر این توهم را در ذهن ایجاد می کند که احتمالاً هیچ کسی در امامزاده نباشد ولی امام زاده گزو در هیچوفت از از سال خلوت نیست.
۱۰ـ برای رسیدن به آبشار باید از دل جنگلهای سرسبز و زیبا گذر کرد. شیب مسیر رفت کمی تند و به طرف پایین و به گونهیی جالب حالت پلکانی دارد که با استفاده از از ریشهی درختان درست شده و حرکت در مسیر را آسان می کند.
۱۱ـ همواره افرادی در مسیر طبیعت زیبای آبشار مستقر و برخیها هم در راه بازگشتند و در مسیر سراشیبی آبشار پرتگاههایی وجود دارد که به دلیل تردد جمعیت و صاف بودن بخش های از طول مسیر امکان سر خوردن وجود دارد.
۱۲ـ در کنار آبشار مسیری وجود دارد که میتوان به بالای آبشار رفت و از آنجا نظارهگر آبشار بود. برای پیشگیری از بروز حادثه توصیه می شود به فکر ایجاد کارگاه و بستن طناب و فرود از آبشار نباشید.
۱۳ـ مسافر باید در مواقع تعطیلات برای تحمل ترافیک و شلوغی مفرط طئل مسیر و منطقه امام زاده خوصله و آمادگی لازم را داشته باشد.
گونه های بومی و منطقه جنگلی گزو: گونه های توسکا،افرا، انجیلی،کلهو،تلکا،تل،ولیک،زرشک، هلی کالون، انجیرک، بارانک، ممرز ی،سرخدار، ال،جل، ون (زبان گنجشک)، اوجا،لرگ،بلوط،راش،ملج،آزاد، نمدار،سرو، صنوبر، شمشاد
به اعتقاد برخی از مردم وجه تسمیه نام محل امام زاده به دو کلمه “گز” و “او” مربوط می شود. “گز” واحد طول می باشد و “او” به معنی آب می باشد. به این اعتبار در منطقه گزو به دلیل واقع شدن در یک منطقه کوهپایه ای و جنگلی، به دلیل فراوانی آب گویی در هر “گز” چشمه ای و نهری جاری است.
انتهای پیام/
