به گزارش بقاع خبر، این آرامگاه در دهکده «سلطان محمّد طاهر» در ناحیه بیشه بابل واقع شده و بنایى است که از داخل و خارج داراى طرح هشت ضلعى می‌باشد.
در هر ضلع از داخل، طاقنماهاى کم عمقى قرار دارد و بالاى هر یک از آنها، طاقنماهاى کم عمقى قرار دارد و بالاى هریک از آنها، طاقنماهایى کوتاه است. بالاى این طاقنماها، سقف مدورى از داخل زدهاند. شمسهاى رنگین نیز در وسط طاق قرار دارد. داخل بنا سفیدکارى است. صندوقى قاب و آلتکارى، در وسط بنا به ابعاد 38/1×15/1×65/2 مزار امامزاده را پوشانده است. ضریحى مشبک به دور این صندوق قرار دارد. در هریک از اضلاع خارج، یک طاقنماى بلند کم عمق قرار دارد که بالاى آن، دو کتیبه دندانه آجرى و دو ردیف کاشىکارى است. بالاى آنها نیز قرنیسهاى سینه کفترى و بالاى قرنیسها، تزیینات دندانهاى است. بام بنا، کلاه درویشى است. کل ارتفاع بنا در حدود 22 متر است. این بنا داراى دو در قدیمى ورودى است که یکى از درها را به سرقت بردهاند. بالاى هر دو در، دو «خفنگ» نورگیر مشبک بسیار ظریف و پرکار قرار دارد. در باقیمانده که در قسمت شرقى واقع است، بسیار ظریف است و کندهکارىهاى زیبا دارد. هر لنگه آن داراى چهار پاسار، دو تنگه و یک قسمت میانى است. ساختمان این مقبره، به وسیله امیر مرتضى الحسینى ـ پسر سیّد على، نواده میربزرگ ـ شروع و توسّط پسرش، امیر محمّدالحسینى و پس از امیر محمّد، پسرانش، امیر عبدالکریم و امیر عبدالرحیم، ادامه یافت تا اینکه در دوران امیر رضى الدّین الحسینى به سال 875 ه.ق به اتمام رسید.
