به گزارش بقاع خبر، این بقعه بر روى تپّهاى در مرکز شهر سنقر قرار دارد. این آرامگاه برجى شکل، هشت ضلعى و داراى گنبدى آجرى است. هر ضلع آن سه و نیم متر طول دارد. در طبقه پایین این بقعه، سردابهاى هشت ضلعى وجود دارد و پوشش آن گنبدى است. بخش تحتانى آرامگاه یعنى سردابه، با سنگهاى تراشیده و قسمت فوقانى آن با آجر ساخته شده است.
در هر یک از اضلاع این آرامگاه، طاق نمایى با قوس جناغى قرار دارد.
به گزارش بقاع خبر، در نزدیکى ریجاب از توابع شهرستان اسلام آبادغرب، قبرستانى از صدر اسلام با تعدادى آرامگاه به سبک چهار طاقىهاى دوره ساسانى وجود دارد. در میان این قبور، بناى عظیمى دیده مىشود که در میان اهالى محل به مقبره ابودجانه معروف است و در نزد اهالى از احترام خاصّى برخوردار است. این آرامگاه چهار ضلعى است و بر فراز آن گنبدى مخروطى شکل قرار دارد. در جنوب این آرامگاه بناى دیگرى شبیه به آن، ولى در ابعاد کوچکتر ساخته شده است و در داخل آن چند سنگ قبر به چشم مىخورد. این دو آرامگاه با لاشه سنگ و ملاط گچ ساخته شده و سطوح بیرونى و داخل آن با ملاط گچ اندود شده است.
این مقبره زیر نظر میراث فرهنگى در سال 1369 مرمّت و بازسازى شده است.
به گزارش بقاع خبر،این مقبره از نظر معمارى به صورت فضاى مربّع شکل کوچکى است و بر روى آن گنبد مخروطى شکلى قرار گرفته است.
سطوح داخلى و خارجى این بنا به وسیله ملاط گچ، اندود شده است. این مقبره، یکى از زیارتگاههاى مهم «اهل حق» به شمار مىرود. هویّت حقیقى بابا یادگار نیز مانند دیگر مشایخ اهل حق به درستى معلوم نیست. بیشتر مشایخ در اوایل حکومت صفویان زندگى مىکردند و در نوار مرزى ایران و عثمانى به ترویج مذهب اهل حق اشتغال داشتند.
مردم اهل حق، طبق معتقدات دینى و سنّتى خود که «تناسخ» باشد، بابا یادگار را مظهر روح حضرت امام حسین مىدانند.
مطلبى که ایّام زندگى این مرد خدا را تعیین مىکند، وقفنامه مفصلى است که امیر «قمام الدّین» از امیرزادگان کرد در قرن دهم براى بقعه و مصارف این شیخ راه حقیقت، تعیین کرده است.
در ششم رجب سال 933 هـ . ق (923 هم خوانده مىشود) امیرزاه کرد به نذرى که در محبس بغداد کرده بود وفا مىکند و قسمتى از املاک خود را که عبارتند از «سراب انزله» و قلعه شاهین، وقف بر بابایادگار مىنماید.
بطورى که گذشت، محل قریه بان زرده فعلى را که اقامتگاه بابا یادگار بوده، در این وقفنامه بنام «سراى زرد یزدگردى» معرّفى مىکند.
به طور کلّى مقبره بابا یادگار از بقاع متبرک اهل حق و از بناهاى دوره اسلامى مىباشد. و قدمتش به قرن 6 هجرى مىرسد و برای کسانی که به تزئینات هندسى ساختمان و معمارى غیر معمول علاقمندند، جذّاب است.
به گزارش بقاع خبر، این مقبره که از آثار دوره قاجاریه است، در خیابان آرامگاه، چهار راه امیرکبیر شهر کرمانشاه واقع شده و ساختمان آن از خشت و گل ساخته شده است.
«ملاعباسعلی کزازی» که از شاگردان معروف آقا محمّدعلی فرزند محمدباقر بهبهانی مشهور به آل آقا است، از فقهاء و علمای نامدار کرمانشاه بود، مقبره او نزدیک مقبره آقا و بر سر راه «مصلی قدیم» واقع است.
این بنا به شماره 2536 و در تاریخ 15/9/1378 به ثبت آثار ملّی و تاریخی رسیده است.
به گزارش بقاع خبر، بقعه این امامزاده در حاشیه غربی روستای شالان از دهستان بانزرده و در دامنه کوه سرکمر و مشرف به رودخانه ریژآو که در فاصله تقریبی 200 متری جنوب بقعه در جریان است، واقع شده و چشم انداز آن زیبا است.
ساختمان بقعه با استفاده از قلوه سنگ و ملات گچ ساخته شده و دارای پلانی چهار گوش به ابعاد تقریبی 6×6 متر است. در ساخت این بنا قلوه سنگ‌های بزرگ در قسمت زیرین دیوارها و از سنگ‌های کوچکتر در قسمت بالای دیوارها و پوشش سقف آن استفاده شده است. ورودی بنا در ضلع شمالی آن واقع شده و ارتفاع آن در وضعیّت کنونی 20/1 و پهنای آن حدود 75 سانتیمتر است. سطوح داخلی و خارجی دیوارها و پوشش گنبدی بنا دارای اندود گچ نیم کوب است.
در مقابل ورودی و در ضلع جنوبی بقعه، اثر محراب ایجاد شده که به صورت دو فرورفتگی تودرتو در دیوار اصلی بنا و با طاقی نیم دایره‌ای شکل ایجاد شده است.
در بالای محراب، بخش تقریباً مربّع شکلی به ابعاد 15×20/1 و به عمق حدود 10 سانتیمتر ایجاد شده و در بالای آن سه پنجره مستطیل شکل مشاهده می‌شودکه پنجره میانی آن مسدود شده است. در ضلع‌های شرقی و غربی بنا دارای دو طاقچه و در ضلع شمالی و در طرف ورودی دو طاق‌نما به عمق حدود 55 سانتیمتر مشاهده می‌شود.
پوشش بنا به صورت گنبدی پوش و به وسیله چهار فیلپوش بر روی فضای مربّع بنا ایجاد شده است. ضلع شمالی بنا دارای 5 سانتیمتر پیش‌آمدگی نسبت به سایر اضلاع آن است. تقریباً تمامی طاق‌های بنا به غیر از بخش محراب به صورت قالبی و تیزه‌دار ساخته شده است. به جهت واقع شدن بقعه در خارج روستا و نیز متروکه و نیمه مخروبه بودن آن، به امامزاده سلطان غریبه خوانده می‌شود.
در جهت شمال بقعه، آثار و خاکبرداری وسیعی در دامنه کوه مشاهده می‌شود. به نظر می‌رسد مهمترین عامل تخریب این بقعه، عوامل طبیعی و کوتاهی اهالی باشد. در وضعیّت کنونی پوشش گنبدی بنا تا حد زیادی فروریخته و تنها بخشی از آن باقی مانده است. همچنین شکاف‌های عمیق و بزرگ در دیوارها مشهود است. اندود گچی در سطوح دیوارهای (خارجی و داخلی) تا حد زیادی ریخته و نیاز شدید به مرمّت دارد.
با توجّه به موقعیّت اثر که در منطقه‌ای توریستی واقع شده است، در صورت بازسازی آن بر جاذبه‌های فرهنگی و گردشگری منطقه افزوده خواهد شد.
گنبد کلایى (گنبد کربلایى): در حدود یک کیلومترى بالاتر از قلعه گه جیران در کنار راه ساسانى و پانصد متری مقبره سلطان غریبه (سلطان قلی مه) گنبد کلایی یا کربلایی قرار دارد و نزدیکی آن، بناى آتشگاه بزرگى که قسمت اعظم آن باقى مانده به چشم مىخورد.
این بنا یک چهار ایوانى کامل به طول 5/11 و عرض 5/10 متر بوده که در چهار ضلع آن یعنى بین هر دو ایوان از خارج چهار اتاق مشابه قرار دارد. طول اتاقها 5/2 متر و عرض آنها 95/1 متر است. سه اتاق از این چهار اتاق بدون تاق است.
ضخامت دیوار آتشگاه 10/1 متر است و ارتفاع فعلى آنکه تا زیر گنبد و تاق ایوانها باقى مانده، چهار متر مىباشد. عرض هر ایوان یعنى فاصله بین دو اتاق، 22/3 متر است. طرح و نقشه این بنا، شباهتى به چهار ایوانى سروستان فارس و کاخ خسرو پرویز قصر شیرین دارد.
خبرنگار: مجتبی صمدی
به گزارش بقاع خبر، مقبره معروف به سر قبر آقا، متعلّق به «محمّد على» فرزند «آقا محمّد باقر بهبهانى» فقیه معروف است. آقا محمّد على در حدود سال 1188 هـ . ق بر حسب تقاضاى اهالى کرمانشاه به این شهر آمد و به ترویج مذهب و تدریس علوم اسلامى پرداخت.
گذشته از فضایل، مبارزاتى که او با درویشان و خصوصاً «معصوم على شاه هندى» نمود، موجب شد که نام وى بلند آوازه گردد. مقبره او در بین مردم به «قبر آقا» شهرت دارد.
بقعه او که در زمان قاجاریّه ساخته شده، به شماره 16190 و در تاریخ 20/6/1378 به ثبت آثار ملّی و تاریخى رسیده است.
خبرنگار: مجتبی صمدی
به گزارش بقاع خبر، بنای این امامزاده دارای دو ورودی است که یکی در سمت شرقی قرار دارد و به کوچه ای که به خیابان آیت ا… خامنه ای وارد می شود، منتهی می گردد و ورودی دوم در سمت جنوب به خیابان فرمانداری باز می شود. پلان اصلی بنا صورت مستطیلی و با جهت شمالی – جنوبی است و از دو بخش اصلی به نام صحن حرم و صحن جنوبی یا حیاط جنوبی تشکیل شده است صحن حرم که اصلی ترین قسمت بنا را تشکیل می دهد، در شمال بنا قرار گرفته و پوشش آن را گنبدی آجری تشکیل می دهد. صحن حرم را رواقهایی به ابعاد ۴× ۱۸ متر فرا گرفته است و در مرکز رواق ضلع جنوبی ایوانی قرار دارد که در ورودی به حرم را در خود جای داده است. بعد از این صحن به صحن جنوبی یا حیاط وارد می شویم که دارای ۵۰/۲۲ سانتی مترطول و ۵/۱۷ سانتی متر عرض است. در ضلع جنوبی این حیاط بنای تازه ای در دو طبقه در حال ساخت است. بنای اصلی این آرامگاه را به دوره صفوی نسبت می دهند اما اخیراً توسط میراث فرهنگی و گردشگری استان و اداره اوقاف شهرستان سنقر تغییرات مرمتی زیادی در فرم بنا انجام گرفته است و آن را از نقشه اولیه دور کرده است.
بر روى مرقد، دو ضریح چوبى کوچک و بزرگ بسیار قدیمى نصب است که دور تا دور قسمت بالاى ضریح، اسامى چهارده معصوم منبّت شده و در یک جهت آن نام کاتب و نسب امامزاده به این شرح اشاره شده است: «هذا قطب الاولیاء و زبده الاصفیا السلطان میر احمد قدس سره العزیز ابن ائمه الهدى الإمام محمّدالباقر علیه السلام کتبه شکراللَّه ابن ابراهیم سنقرى فى سنه 937 هـ . ق».
در جوار امامزاده، قبر یکى از سادات به نام سیّد محمّد حسینى اجاق قرار دارد که از نوادگان امام زینالعابدین یا امام موسی کاظم، متوفّاى سال 1327 هـ . ق و مورد احترام اهالى می باشد. گویند که در گذشته، قبرش در محوّطه فرماندارى سنقر بوده که بعداً به این مکان انتقال داده شده است.
زمین زیارتگاه، بیش از300 متر مربّع است و در گذشته بخشى از زمینهاى آن جهت احداث فرماندارى شهرستان سنقر و دبیرستان دخترانه حضرت زینب (س) اختصاص داده شد. در این صحن، مسجد بزرگى به نام مسجد صاحب الزمان (عج) ساخته شده و نیز چشمهاى در صحن بقعه جارى است که گویند امامزاده احمد در ابتداى ورود خود به این منطقه، در نیزارهاى آن پنهان شده بود و به برکت آن حضرت، این چشمه به وجود آمده است.
این بنا به شماره 1801 و در تاریخ 19/9/1375 به ثبت آثار ملّی و تاریخى رسیده است.
اهالى، اعتقاد کامل به این امامزاده دارند و او را به عنوان فرزند بلافصل امام محمّد باقر می دانند و براى وى کرامات زیادى قایلند و می گویند: امامزاده احمد از دست دشمنان متوارى مىشود و به منطقه نیزارى که هم اکنون مزار آن بزرگوار است پناه مىبرد ولى توسّط فردى منافق، محلّ پناهگاهش فاش مىشود و سپس عمّال اموى آن حضرت را به شهادت می رسانند.
امّا درباره شهرت امامزاده احمد به فرزند امام محمّد باقر باید گفت: این ادّعا با وجود کتیبه تاریخى ضریح آن هیچ منشأ صحیحى ندارد و اصولاً به اتّفاق نقل همه علماى انساب و مورّخان، امام محمّد باقر فرزندى به نام احمد نداشته تا در سنقر متوارى و به شهادت رسیده باشد.
علما در تعداد فرزندان آن حضرت اختلاف دارند؛ سیّد تاج الدّین بن على بن احمد حسینى عاملى، شش فرزند، و شیخ مفید در ارشاد، هفت فرزند، و کفعمى، نُه فرزند براى آن حضرت بر شمردهاند و اسامى آنان به شرح ذیل است: جعفر (امام صادق)، عبداللَّه (مادر این دو، ام فروه نام داشت)، ابراهیم، عبیداللَّه (مادر این دو امّ حکیم بود)، على، زینب، اُمّ سلمه، خدیجه، اُمّ جعفر.
به گزارش بقاع خبر، امامزاده ابراهیم(ع) از بناهای مذهبی استان کرمانشاه است که در منطقه سیاحتی و زیبای طاقبستان و در ۹ کیلومتری مرکز شهر کرمانشاه قرار دارد.
بنای این امامزاده به بنای فرهنگی ـ تاریخی طاقبستان نزدیک است و به‌عنوان یک بخش فرهنگی محسوب می‌شود و دارای یک حیاط، صحن ورودی و بارگاهی همراه با ضریح است.
حجت‌الاسلام یزدان عزیزی، امام جماعت آستان مقدس امامزاده ابراهیم(ع) طاقبستان از کرمانشاه، درخصوص این بنای مذهبی اظهار کرد: در سالهای گذشته مدیرکل اسبق اداره‌کل اوقاف کرمانشاه طی نامه‌ای به دفتر آیت‌الله مرعشی نجفی در سال ۱۳۷۶ مکاتبه‌ای با دفتر ایشان داشته‌اند و فرزند ایشان پاسخ مکاتبه را داده و شجره امامزاده را تأیید کرده‌اند اما چیزی که هست متأسفانه در کل کشور ما بسیاری از شجره‌ها براساس سهل‌انگاری گم شده‌اند اما این دال بر این نیست که بگوییم این امامزادگان شجره ندارند.
وی تصریح کرد: دفتر آیت‌الله مرعشی نجفی شجره‌نامه این امامزاده واجب‌التعظیم را تأیید کرده‌اند و آنچه که از تاریخ به دست ما رسیده است آنکه این امامزاده واجب‌التعظیم در همین مکان فوت شده‌اند و در تحقیقی که ما از اهالی طاقبستان داشته‌ایم و آنان نیز از پدران خود نقل کرده‌اند این امامزاده در این مکان وجود داشته و از نسل هفتم موسی بن جعفر(ع) هستند.
امام جماعت آستان مقدس امامزاده ابراهیم(ع) طاقبستان افزود: به جز شجره‌ای که این امامزاده دارند این مکان کاملاً موثق امامزاده بوده و بنای جدید این امامزاده ۶ سال است که افتتاح شده.
به گزارش بقاع خبر، در کرمانشاه، امامزاده باقر (ع)از نوادگان امام موسی الکاظم (ع)که از دیرباز مورد توجه مردم کرمانشاه و سایر استانهای همجوار بوده است کمتر گذرکننده ای از کنارش نمیگذرد مگر دستی بر سینه گذاشته و سر فرود آورده سلامی متواضعانه همراه با امید استجابت دعا بنماید.
پژوهشکده انساب سادات در قم منسوب بودن امامزاده باقر بیستون به حضرت امام موسی الکاظم (علیه السلام) را تأیید کرده است.
این مکان زیارتگاه عاشقان و مزارشهیدان بیستون و منطقه می باشد که بیش از ۴۰ شهید گلگون کفن در جوارآن آرمیده اند. امامزاده باقر (ع) بنا بر عرف محل و سخن بزرگان و مراجع فرزند امام موسی کاظم(ع) می باشد که از گذشته های دور مورد توجه مردم منطقه بوده است به طوریکه اهالی محل معتقدند که معجزاتی را از آن حضرت دیده اند .
بنای امامزاده در گذشته گلی و دارای صحن کوچکی بود اما طی سالهای اخیر با سعی و کمک مردم خیر منطقه، هیأت امنای فعال آن و سازمان اوقاف وامور خیریه استان کرمانشاه ساختمان امامزاده تجدید بنا گردید و ضریح مطهر آن توسط هیأت امنای امامزاده در سال۱۳۷۲ساخته شد.
طرح توسعه حرم که نقشه آن با همت سازمان اوقاف و امورخیریه استان در سال های گذشته فراهم شد در سال های اخیر با مخالفت سازمان میراث فرهنگی روبرو گردید که با پیگیرهای هیأت امنا و مسئولان استان تا حدودی مرتفع و اکنون طرح توسعه و ساخت آن همچنان ادامه دارد.
داخل ضریحی از جنس فلز آب طلا و نقره با نقوش قلمزنی و میناکاری است و بر روی مرقد و در وسط بقعه دقیقاً زیر گنبد به جای ضریح چوبی قدیمی توسط هیأت امنای امامزاده و اداره اوقاف استان کرمانشاه نصب شده است.
در جنوب شهر بیستون، صحن و سرای امامزاده باقر (ع) نواده امام هفتم باب الحوائج، حضرت امام موسی کاظم (ع) توجه هر رهگذری رو به خود جلب می کند .و دارای کرامات و معجزات فروانی است.
امامزاده کوسه هجیج :
این امامزاده در 20 کیلومتری غرب پاوه، در روستای هجیج و در کنار روخانه سیروان قرار دارد . در سال های اخیر بنای این امامزاده به صورت چهار طاقی آجری توسط اداره اوقاف احداث شده است. در گذشته مقبره این امامزاده بنایی سنگی بود . پیش نمازان روستای هجیج درباره نام و نسب این امامزاده به نقل از «بحر الانساب» می گویند : نامش عبیدالله و فرزند حضرت امام موسی کاظم(ع) است و پس از رحلت پدر در زمان هارون الرشید با یکی از برادارنش به نام امامزاده اسماعیل به این منطقه پناه آورده است . بعدها برادرش به «اسپریس» یکی از روستاهای اطراف پاوه عزیمت کرد و او در هجیج ماندگار شد . اندک اندک یارانی به دور او جمع شدند .»
امامزاده شیرخان :
این امامزاده در شمال روستای «شیرخان» در بخش دینور قرار دارد . بنای امامزاده بر روی تپه ای بلند به نام «تپه امامزاده» از آجر و گچ ساخته شده است .
امامزاده دده بکتر :
این بنا در جنوب روستای «دده بکتر بانین» ، در بخش دینور قرار دارد . بنای امامزاده از دو قسمت تشکیل شده است : قسمت اول به جمع خانه معروف است . جمع خانه فضایی مستطیل شکل با در گاهی کوتاه در جبهه شمالی است . پس از ورود به جمع خانه – در سمت راست – در اصلی ورود به بقعه قرار دارد . بقعه اصلی شامل اتاقی چهارگوش است که در وسط آن سنگ قبری به خط کوفی وجود دارد . متأسفانه به دلیل ساییدگی بیش از حد خواندن آن میسر نیست .
امامزاده ابراهیم :
این امامزاده در شمال غرب بنای معروف به معبد آناهیتا در شهرستان کنگاور قرار دارد . بنای قدیمی این امازاده در زلزله سال 1336 ش تخریب و بعدها بنایی نوساز و بزرگتر به جای آن ساخته شد . بنای فعلی تقریباً به همان شکل بنای قدیمی ساخته شده است . این امامزاده دارای صحن مرکزی گنبدداری است و گنبد آن از نوع گنبدهای دوپوش است . همچنین این بنا دارای دو مناره آجری است . از بنای قدیمی امامزاده تنها سردر ورودی به محوطه صحن ، بر جای مانده است .
امامزاده سید جمال الدین :
این بنا در روستای «فش» کنگاور قرار دارد . این بنای آجری از بیرون به صورت چهار ضلعی و از داخل مدور است . ارتفاع بنا از کف تا پاکار قوس 85/1 متر است . گنبد بنا نیز مدور و با آجر ساخته شده است . در ورودی بقعه در ضلع شمالی است و به ایوان و کفش کن باز می شود . در داخل کفش کن و صحن حیاط امامزاده ، دو سنگ قبر وجود دارد ؛ تاریخ یکی از آنها 1211 ه.ق و دیگری 1242 ه.ق است . در داخل بنا ضریح چوبی ساده ای قرار دارد و در زیر آن سنگ قبری دیده می شود . بر روی این سنگ قبر خطوط کوفی به چشم می خورد که به علت ساییدگی خوانا نیست .
امامزاده باقر :
این مقبره در یک کیلومتری شمال روستای گودین کنگاور قرار دارد . این بنا از بیرون به صورت چهار ضلعی و از داخل هشت ضلعی است . در زیر صندوق داخل بقعه ، سنگ قبری به ابعاق 24×48 سانتیمتر وجود دارد و روی آن نوشته شده است : «وفات السید الفاضل بهاء الدین محمد بن محمد باقر الحسین رحمه اله 28 شهر جمد الثانیه سنه . » 1132 در مقابل ورودی این مقبره ، ایوان و کفش کنی ساخته شده است .
* مقبره بابایادگار(در روستای بان زرده ، نزدیک قلعه یزدگرد، دردامنه کوه دالاهو ، یکی از زیارتگاه های مهم اهل حق)
* مقبره ابودجانه (ابودجانه یکی از یاران باوفای پیامبر ، معماری آن به سبک چهار طاقی های دوره ساسانی )
* مقبره احمد بن اسحاق (برروی گنبد مدور – احداث ساختمان جدید توسط اداره اوقاف به جای ساختمان قدیمی – یکی از محدثان معروف امام حسن عسگری (ع) )
* بقعه مالک ( پوشش گنبدی ،روی تپه ای در مرکز شهر سنقز ، دوره ایلخانی