به گزارش  خبرنگار گروه معارف بقاع خبر ؛ با شیوع بیماری کرونا ، رهبر معظم انقلاب  ضمن فراخواندن مردم  به توسل و توجه به پروردگار فرمودند : «اگر به طور مشخص هم آدم بخواهد توصیه کند، من توصیه میکنم دعای هفتم صحیفه‌ی سجادیه را که در مفاتیح هم هست این دعا «یَا مَنْ تُحَلُ بِهِ عُقَدُ الْمَکَارِهِ، وَ یَا مَنْ یَفْثَأُ بِهِ حَدُّ الشَّدَائِد» این دعا دعای خیلی خوبی است، خوش‌مضمونی است، با توجه به معنا این دعا را بخوانند و از خدای متعال بخواهند.»

دعای هفتم صحیفه سجادیه از دعا‌های صحیفه سجادیه امام سجاد(ع) که هنگام سختی‌ها و نزول بلاها و در زمان اندوه خوانده می‌شود و به آسان شدن دشواری‌ها به دست خدا و فراهم آمدن اسباب حیات به واسطه رحمت الهی اشاره دارد. امام سجاد(ع) در این دعا باز شدن گره‌های زندگی را از خداوند طلب می‌کند. امام همچنین در دعای هفتم صحیفه همه موجودات را تابع اراده خدا می‌داند و به ضعف همگان در برابر اراده خدا و عدم یاور و ناصر برای کسی که خدا او را ذلیل کرده، اذعان دارد.

توصیه شده است که این دعا برای رفع گرفتاری‌ها با آداب خاصی از جمله بعد از نماز صبح و در بین الطلوعین خوانده شود.

دعای هفتم در شرح‌های صحیفه سجادیه همچون دیار عاشقان اثر حسین انصاریان به زبان فارسی و ریاض السالکین اثر سید علی‌خان مدنی به زبان عربی شرح شده است.

آموزه‌های دعای هفتم صحیفه سجادیه که در ۱۰ فراز^[۳] از امام سجاد(ع) صادر شده به شرح ذیل است:آموزه‌ها

• خداوند بازکننده گره هر سختی و دشواری‌ها
• همه موجودات مطیع اراده الهی
• فراهم آمدن وسایل زندگی و اسباب حیات به واسطه رحمت الهی
• جریان قضا و قدر به قدرت خدا
• حتمی بودن اراده الهی
• خداوند پناهگاه انسان در مقابل بلاهای سخت و دشوار
• ضعف همگان در برابر خواست خدا
• درخواست گشایش درهای فرج از پروردگار
• دعا برای انجام واجبات و اهتمام در مستحبات
• جریان همه چیز فقط به خواست و اراده خدا
• عدم یاور و ناصر برای آنکه خداوند او را ذلیل کرده.^[۴]

متن دعای هفتم صحیفه سجادیه

• یا مَنْ تُحَلُّ بِهِ عُقَدُ الْمَکارِهِ، وَ یا مَنْ یفْثَأُ بِهِ حَدُّ الشَّدَائِدِ، وَ یا مَنْ یلْتَمَسُ مِنْهُ الْمَخْرَجُ إِلَی رَوْحِ الْفَرَجِ.
• ذَلَّتْ لِقُدْرَتِک الصِّعَابُ، وَ تَسَبَّبَتْ بِلُطْفِک الْأَسْبَابُ، وَ جَرَی بِقُدرَتِک الْقَضَاءُ، وَ مَضَتْ عَلَی إِرَادَتِک الْأَشْیاءُ.
• فَهِی بِمَشِیتِک دُونَ قَوْلِک مُؤْتَمِرَهٌ، وَ بِإِرَادَتِک دُونَ نَهْیک مُنْزَجِرَهٌ.
• أَنْتَ الْمَدْعُوُّ لِلْمُهِمَّاتِ، وَ أَنْتَ الْمَفْزَعُ فِی الْمُلِمَّاتِ، لَا ینْدَفِعُ مِنْهَا إِلَّا مَا دَفَعْتَ، وَ لَا ینْکشِفُ مِنْهَا إِلَّا مَا کشَفْتَ
• وَ قَدْ نَزَلَ بی یا رَبِّ مَا قَدْ تَکأَّدَنِی ثِقْلُهُ، وَ أَلَمَّ بی مَا قَدْ بَهَظَنِی حَمْلُهُ.
• وَ بِقُدْرَتِک أَوْرَدْتَهُ عَلَی وَ بِسُلْطَانِک وَجَّهْتَهُ إِلَی.
• فَلَا مُصْدِرَ لِمَا أَوْرَدْتَ، وَ لَا صَارِفَ لِمَا وَجَّهْتَ، وَ لَا فَاتِحَ لِمَا أَغْلَقْتَ، وَ لَا مُغْلِقَ لِمَا فَتَحْتَ، وَ لَا مُیسِّرَ لِمَا عَسَّرْتَ، وَ لَا نَاصِرَ لِمَنْ خَذَلْتَ.
• فَصَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ افْتَحْ لِی یا رَبِّ بَابَ الْفَرَجِ بِطَوْلِک، وَ اکسِرْ عَنِّی سُلْطَانَ الْهَمِّ بِحَوْلِک، وَ أَنِلْنِی حُسْنَ النَّظَرِ فِیمَا شَکوْتُ، وَ أَذِقْنِی حَلَاوَهَ الصُّنْعِ فِیمَا سَأَلْتُ، وَ هَبْ لِی‏ مِنْ لَدُنْک رَحْمَهً وَ فَرَجاً هَنِیئاً، وَ اجْعَلْ لِی مِنْ عِنْدِک مَخْرَجاً وَحِیاً.
• وَ لَا تَشْغَلْنِی بِالاهْتِمَامِ عَنْ تَعَاهُدِ فُرُوضِک، وَ اسْتِعْمَالِ سُنَّتِک.
• . فَقَدْ ضِقْتُ لِمَا نَزَلَ بی یا رَبِّ ذَرْعاً، وَ امْتَلَأْتُ بِحَمْلِ مَا حَدَثَ عَلَی هَمّاً، وَ أَنْتَ الْقَادِرُ عَلَی کشْفِ مَا مُنِیتُ بِهِ، وَ دَفْعِ مَا وَقَعْتُ فِیهِ، فَافْعَلْ بی ذَلِک وَ إِنْ لَمْ أَسْتَوْجِبْهُ مِنْک، یا ذَا الْعَرْشِ الْعَظِیمِ.

ترجمه دعای هفتم صحیفه سجادیه

(۱) ای کسی که گره هر سختی به دست تو گشوده شود و ای که تندی شدائد به عنایتت می شکند، ای که راه بیرون شدن از تنگی و رفتن به سوی آسایش از تو خواسته شود،

(۲) دشواری ها به لطف تو آسان گردد و وسایل زندگی و اسباب حیات به رحمت تو فراهم آید و قضا به قدرتت جریان گیرد و همه چیز به اراده تو روان شود،

(۳) تنها به خواست تو بی آنکه فرمان دهی، همه چیز فرمان برد، و هر چیز محض اراده ات بی آنکه نهی کنی از کار بایستد،

(۴) در تمام دشواری ها تو را می خوانند و در بلیات و گرفتاری ها به تو پناه جویند، غیر از بلایی که تو دفع کنی بلایی برطرف نگردد و گرهی نگشاید مگر تواش بگشایی،

(۵) الهی بلایی بر من فرود آمده که سختی و ثقل آن مرا در هم شکسته و گرفتاری هایی بر من حمله ور شده که تحملش برای من دشوار است

(۶) و آن را تو از باب قدرتت بر من وارد کرده ای و به اقتدار خود متوجه من نموده ای،

(۷) اله من، چیزی را که تو آورده ای کسی نبرد و آنچه تو فرستاده ای دیگری باز نگرداند و بسته تو را کسی نگشاید و چیزی را که تو بگشایی دیگری نبندد و آنچه را تو دشوار نموده ای کسی آسان نکند و آن را که تو ذلیل کرده ای یاوری نباشد،

(۸) پس بر محمد و آلش درود فرست و به رحمتت الها – در آسایش را به رویم باز کن و به قدرتت صولت سلطان غم را در میدان حیات من بشکن و مرا در موردی که از آن شکوه دارم به عنایت و احسانت کامیاب کن و به درخواست من شیرینی اجابت بچشان و از سوی خودت رحمت و گشایشی دلخواه نصیبم فرما و برایم نجات و خلاصی سریع از گرفتاری ها مقرر کن

(۹) و مرا به خاطر چیرگی غم از رعایت واجبات و به کار بستن مستحبات خود باز مدار؛

(۱۰) چرا که من به سبب آنچه به سرم آمده بی تاب و توان شده، و قلبم از تحمل آنچه در زندگیم رخ نموده، لبریز از اندوه گشته و تو به رفع گرفتاری هایم و دفع آنچه در آن در افتاده ام توانایی پس قدرتت را درباره من به کار بر، گرچه از جانب تو مستحق آن نیستم ، ای صاحب عرش عظیم.

منابع

• ویکی شیعه
• مفاتیح الجنان
• پایگاه اطلاع رسانی دفتر حفظ و نشر آثار حضرت آیت‌الله خامنه‌ای

به گزارش خبرنگار گروه معارف بقاع خبر: در پی درگذشت آیت‌الله ضیاءآبادی از عالمان بزرگ تهران، مرتضی نجفی قدسی در تبیین سیره عملی ایشان یادداشتی به این شرح نوشته است:

بسم الله الرحمن الرحیم

«وَمَا کَانَ الْمُؤْمِنُونَ لِیَنفِرُواْ کَآفَّهً فَلَوْلاَ نَفَرَ مِن کُلِّ فِرْقَهٍ مِّنْهُمْ طَآئِفَهٌ لِّیَتَفَقَّهُواْ فِی الدِّینِ وَلِیُنذِرُواْ قَوْمَهُمْ إِذَا رَجَعُواْ إِلَیْهِمْ لَعَلَّهُمْ یَحْذَرُونَ» (سوره توبه، آیه ۱۲۲)

لازم نیست مؤمنان، همگی به راه افتند و لکن چرا از هر جماعتی، عده‌ای کوچ نمی‌کنند تا به فهم دین دست یابند (فقیه شوند) و وقتی که به نزد قوم خود باز می‌گردند، آنان را بیم دهند، باشد که از نافرمانی خدا حذر کنند.

آیه‌ای در اثبات فلسفه وجودی روحانیت و حوزه‌های علمیه

یکی از آیاتی که فلسفه وجودی روحانیت و تشکیلات حوزه‌های علمیه را اثبات می‌کند همین آیه است که دستور می‌دهد از مؤمنان کسانی باید بروند و در فهم دین فقیه شوند و سپس به اوطان خود برگردند و مردم را هدایت کنند.

مرحوم آیت‌الله سید محمد ضیاء آبادی (رحمت الله علیه) دقیقاً به همین آیه شریفه عمل کرد و پس از گذراندن تحصیلات مقدماتی در قزوین در سال ۱۳۲۸ شمسی به حوزه علمیه قم آمد و به مدت ۱۲ سال از محضر بزرگانی، چون آیت‌الله العظمی بروجردی، آیت‌الله العظمی امام خمینی و علامه طباطبایی مفسر کبیر قرآن بهره‌مند شد و پس از ارتحال آیت‌الله بروجردی راهی تهران شد و دیگر در قم ماندن را برای خود جایز ندانست و تصمیم گرفت که به همین آیه شریفه (فلولا نفر) عمل کند و اکنون که فقیه در دین شده است به میان مردم برود و آنان را با معارف الهی آشنا کند و وظیفه اصلی و ذاتی یک روحانی که تبلیغ دین است را به صورت علمی و عملی به انجام رساند.

بهره مردم از ضیاء وجود آیت‌الله ضیاءآبادی

او حدود شصت سال امام جماعت مسجد بود، مدرس حوزه بود، بر منبر وعظ و خطابه می‌نشست و ارشاد می‌کرد و از ضیاء وجودش مردم بهره‌مند می‌شدند. او عالمی ربّانی، متقی و رفتار و گفتار و کردارش عملاً درس اخلاق و دین بود و مانند چراغی پیرامون خود را روشن می‌کرد و علاقمندان به کسب فضائل و مکارم اخلاق را سیراب می‌نمود.

توجه به اخلاقیات و ساختن انسان‌های مهذب و باتقوی و بیان تفسیر قرآن دو بُعد اصلی و مهم سخنرانی‌های مرحوم آیت‌الله ضیاء آبادی بود و لذا کتاب‌های تفسیری و اخلاقی متعددی هم از ایشان منتشر شده است.

اُنس به قرآن نکته کلیدی در سیره علماء

نکته مهمی که متأسفانه در زندگی اکثر ما وجود دارد، عدم توجه به قرآن کریم است و حال آنکه ائمه اطهار علیهم السلام که خود قرآن مجسم بودند، آنچنان با قرآن مأنوس بودند که غالباً هر سه روز یکبار یک ختم قرآن می‌کردند و ما از تلاوت روزی یک جزء هم دریغ می‌کنیم!

سیره علماء بزرگ ما هم همینطور بوده است که پیوسته قرآن می‌خواندند، در احوالات حضرت امام خمینی (رض) هست که روزی چندین بار مشغول تلاوت قرآن می‌شدند، ایشان که هر یک دقیقه وقتش بسیار ارزش داشت و رهبر کبیر انقلاب بود، چرا اینقدر وقت برای قرائت و تلاوت و تدبر در قرآن می‌گذاشت؟! مرحوم آیت‌الله العظمی سید محمد رضا گلپایگانی (ره) نیز در طول شب و روز مکرر قرآن می‌خواندند، مگر قرآن کریم نمی‌فرماید که «فَاقْرَءُوا مَا تَیَسَّرَ مِنَ الْقُرْآنِ» یعنی هر چه می‌توانید قرآن بخوانید.

توصیه امام المتقین به تلاوت و عمل به قرآن

امیر المؤمنین (ع) خطاب به فرزندشان محمد بن حنفیه می‌فرمایند: فرزندم! قرآن بخوان و به آنچه در آن است عمل کن و واجبات، احکام حلال و حرام و امر و نهی آن را لازم بشمار و با قرآن شب زنده داری کن و شب و روز قرآن بخوان، پس بر هر مسلمانی واجب است هر روز به این پیمان نامه نگاه کند هر چند پنجاه آیه باشد، پسرم! این را بدان که درجات بهشت به تعداد آیه‌های قرآن است و هنگامی که قیامت فرا رسید به قاری قرآن گفته می‌شود بخوان و بالا برو، پس در بهشت بعد از پیامبران و صدیقان، درجه کسی بالاتر از قاریان و تلاوت کنندگان قرآن نیست. (وسائل الشیعه، جهاد با نفس، ص ۱۹)،

امّا ظاهراً بی توجهی به قرآن در بین امت پیامبر اکرم (ص) آنقدر زیاد است که حضرتش در روز قیامت از این بی توجهی و مهجوریتی که بر قرآن کریم رفته است به درگاه الهی شکایت می‌کنند و عرضه می‌دارند: «وَقَالَ الرَّسُولُ یَا رَبِّ إِنَّ قَوْمِی اتَّخَذُوا هَذَا الْقُرْآنَ مَهْجُورًا» (سوره فرقان، آیه ۳۰).

اهمیت منبر‌های قرآنی توسط وعاظ روحانی

به هر حال برای یک روحانی که در حوزه تحصیل کرده است، تسلط به تفسیر قرآن امر لازم و ضروری است و مردم هم انتظار دارند که روحانیون در منابر و سخنرانی‌ها از آیات قرآن و احادیث مسلم اهل بیت (ع) که مبین قرآن هستند، آنان را بهره‌مند سازند یعنی کاری که شهید بهشتی و شهید مطهری انجام می‌دادند و تمام بیاناتشان را عملاً تفسیر قرآن فرا می‌گرفت و مرحوم آیت‌الله ضیاء آبادی هم از ابتدا محوریت تبلیغش را بر بیان تفسیر قرآن گذاشت و در این راه حق شاگردی علامه طباطبایی احیاگر تفسیر قرآن در عصر حاضر را بخوبی ادا کرد و بسیار خوش درخشید. نوع صدا و بیان ایشان هم فوق‌العاده جذاب بود و طنین صدایش بسیار اثر گذار بود.

تأکید قرآن به تلاوت و تدبر در آن

در قرآن کریم در موارد متعدد سفارش به قرائت و تلاوت و تدبر در قرآن شده است که نمونه مهم آن، آیات ابتدایی سوره مزمل است که تأکید می‌کند که بخشی از شب را، نصف از شب را یا کمتر و یا بیشتر، به تلاوت قرآن اختصاص دهید و این نشان می‌دهد که تلاوت قرآن مخصوصاً در سحرگاهان اثر بهتری بر انسان دارد و بسا در‌های شهودی را هم به روی انسان باز کند چرا که فرموده است «ان قرآن الفجر کان مشهوداً».

آیت‌الله ضیاءآبادی انیس و عامل به قرآن

بحث و سخن در این مقوله بسیار است و لیکن لازم بود به مناسبت بیان سیره عملی مرحوم آیت‌الله ضیاء آبادی به انس ایشان با قرآن و تفسیر آن اشاره شود که در طول شصت سال عمر تبلیغی ایشان بسیار پر رنگ بود، یعنی برای همه روشن بود که آیت‌الله ضیاء آبادی یک انسان عامل به قرآن و دین شناس واقعی است و منبرهایش مشحون از تفسیر قرآن کریم است و البته به همین سبب سال‌ها پیش جزء خادمان قرآن کریم هم معرفی شد.

چرایی هجرت از قم به تهران

نکته مهم دیگری که لازم است به آن اشاره کنم این است که چرا آیت‌الله ضیاء آبادی در قم نماند؟! آیا او نمی‌توانست به فکر آینده خود باشد؟ ‍! باید بگوئیم که او وظیفه شناس بود، برای تحصیل فقاهت به قم آمد و وقتی به قدر کفایت رسید دیگر در قم نماند و به تهران رفت و مشغول وعظ و منبر و مسجد و تبلیغ و بیان تفسیر قرآن شد، کاری که باید همه روحانیون انجام بدهند و به قدر لازم در قم بمانند و به فکر تبلیغ دین باشند.

هجرت آیت‌الله حق‌شناس به تهران به دستور آیت‌الله بروجردی

متأسفانه امروزه بسیاری از شهر‌ها حتی شهر‌های بزرگ از وجود عالمان دینی خالی شده است! از جمله اقدامات بسیار ارزشمند مرحوم آیت‌الله العظمی بروجردی اعزام علماء حوزه به بلاد مختلف ایران بود، مثلاً مرحوم آیت‌الله میرزا عبدالکریم حق شناس به دستور حضرت آیت‌الله بروجردی به تهران آمدند و در آن هنگام دل از قم کندن هم برای ایشان سخت بود و در این موضوع با حضرت امام خمینی هم که در آن زمان در دستگاه و تشکیلات مرجعیّت آیت‌الله بروجردی فعال بودند، مشورت می‌کنند و حضرت امام هم می‌فرمایند اگر آیت‌الله بروجردی به من هم فرموده بودند من اجابت می‌کردم و دستور ایشان را انجام می‌دادم و پس از این مشورت بود که حضرت آیت‌الله حق شناس تأمل را جایز ندانسته و بلافاصله به تهران می‌آیند و بحمد الله در طول سالیان متمادی چراغ پرفروغی برای طلاب، مردم، بازاریان، جوانان و علاقمندان به معارف اسلامی در تهران بودند.

هجرت آیت‌الله مظاهری به اصفهان نمونه‌ای دیگر از هجرت بزرگان از قم

زمانی در اصفهان ده‌ها مجتهد مسلم وجود داشت و در این اواخر بعد از ارتحال حضرات آیات سید محمد علی صادقی و شیخ حسن صافی که زعامت حوزه اصفهان را بر عهده داشتند، حوزه اصفهان یکباره دچار خلأ شدید شد و بحمدالله با چاره جویی که رهبر معظم انقلاب اسلامی حضرت آیت‌الله خامنه‌ای (مد ظله العالی) داشتند و از حضرت آیت‌الله العظمی مظاهری که در حوزه علمیه قم جایگاه بسیار والایی داشتند و در زمان درس اخلاق ایشان تمام مسجد اعظم قم و صحن‌های حرم پر از جمعیت می‌شد دعوت کردند که به اصفهان هجرت کنند و مسئولیت زعامت حوزه علمیه کهن اصفهان را تقبل فرمایند و خوشبختانه با تشریف فرمایی ایشان به اصفهان چراغ پرفروغ حوزه اصفهان همچنان پر تلألؤ ماند.

در مشهد مقدس زمانی چندین مرجع مسلم حضور داشتند و این شهر از عالمان برجسته‌ای مانند حضرات آیات: میرزا علی آقا فلسفی، میرزا علی اکبر مروارید، و میرزا جواد آقا تهرانی و دیگران برخوردار بود که همه رفتند، ولی متأسفانه جای آنان پر نشد و این شهر مهم نیازمند آن است که یکی از بزرگان مانند آیت‌الله مظاهری که از قم هجرت کردند و به اصفهان رفتند، همت والایی کرده و قطع تعلق از قم نموده و به مشهد مشرف شوند و حوزه کهن و روحانیت معظم آن ارض اقدس را رونق بخشند.

حضور سه عالم بزرگ در یک شهر کوچک

زمانی در شوشتر در همین دوران جنگ تحمیلی، سه عالم بزرگ و برجسته می‌درخشیدند که مرحوم آیت‌الله حاج محمد تقی شیخ شوشتری صاحب قاموس الرجال، مرحوم آیت‌الله آل طیب و مرحوم آیت‌الله جزایری (پدر آیت‌الله جزایری اهواز) هر کدام در بین مردم شوشتر وجاهت عجیبی داشتند. از اعتقاد و ایمان مردم شوشتر به علماء و مخصوصاً آیت‌الله حاج محمد تقی شیخ شوشتری یا تستری هر چه بگویم کم است و همین قدر بگویم هم اکنون مرقد ایشان به مثابه یک حرم و بارگاهی مورد زیارت عموم مردم شوشتر است و آنقدر مردم شوشتر به ایشان اعتقاد عمیق داشتند که حتی هم اکنون بعد از گذشت سال‌ها از ارتحال آن مرحوم بسیاری از مردم بالای ماشینهایشان می‌نویسند: یا شیخ شوشتر‍!

حضور عالمان برجسته و مجتهد در شهر‌های کشور

ایمان و اعتقاد مردم از این عالمان ربانی است و حیف است که شهر‌های ما خالی از عالمان برجسته باشد، شاید بعضی بگویند ائمه جمعه که هستند، امّا این‌ها مانعه الجمع نیست و جایگاه ائمه محترم جمعه در جای خود محفوظ است، ولی باید این را بدانیم که هر شهری عالم برجسته و مجتهد می‌خواهد و این موضوع در روایات هم آمده است.

جای تأسف است بگوئیم در شهر تبریزی که زمانی مهد عالمان و مجتهدان بوده است هم اکنون از این سطح از عالمان خالی است و دیگر شهر‌ها هم همین وضعیت را دارند و اگر بخواهیم یک به یک را نام ببریم شرح مستوفایی می‌شود.

اهمیت مسئله هجرت علماء از قم از منظر مقام معظم رهبری

مسئله مهم هجرت علماء و طلاب از مسائل مهم و مد نظر رهبر معظم انقلاب و مراجع معظم تقلید است، تا جایی که رهبر معظم انقلاب حضرت آیت‌الله خامنه‌ای (مد ظله العالی) در ۱۴ مهرماه ۱۳۷۹ در دیدار جمعی از علماء، اساتید، فضلا و طلاب حوزه علمیه قم در مدرسه فیضیه، ایشان مسأله هجرت در حوزه‌های علمیه به منظور تعلیم و تزکیه را نیز مسأله‌ای مهم برشمردند و تصریح کردند: باید افرادی که در حوزه به حد قابل قبولی از آگاهی و علم برسند با هجرت به مناطق مختلف و شهرها، ضمن ارتباط بیشتر با مردم، موجب بهره‌مندی آن مناطق، از علم و دانش و برکات معنوی حضور علما شوند.

امیدوارم که خدای متعال تفضل کند و به دل بعضی از بزرگان در قم بیندازد تا مهاجرت به شهر‌ها را در کشور آغاز کنند تا ان‌شاء‌الله بخشی از خلایی که پیش آمده جبران شود. بعون الله تعالی

به گزارش خبرنگار گروه معارف بقاع خبر؛ “روز جمعه” سرور روزهاست، خداوند نیکی ها را در آن چند برابر می کند و گناهان را در آن می زداید و درجات را در آن بالا می برد و دعاها را در آن مستجاب می کند و اندوه ها را در آن برطرف می سازد و حاجت های بزرگ را در آن بر می آورد . شعرا و عارفان در این روز احساسات و عواطف خود را بر زبان می آورند .

گفتم که از فراغت عمریست بی قرارم
گفت از فـــراق یاران من نیز بی قرارم
گفتم به جز شما من فریاد رس ندارم
گفتا به غیر شیعه من نیز کس ندارم
گفتم که یاوررانت مظلوم هر دیــارند
گفتا مرا ببینند مظلــــــــــوم روزگارم
گفتم که شیعیانت در رنـج و در عذابند
گفتا به حال ایشان هر لحظه اشکبارم
گفتم که شیعیانت جمعند به یاری تو
گفتا که من شب و روز در انتظار یارم
گفتم به شــــیعیانت آیا پیـــــام داری
گفتا که گفته ام من هر دم در انتظارم
گفتم که ای امامم از ما چرا نهانــــــی
گفتا به چشم محرم همواره آشکارم
گفتم به چشم انوار آیا که پا گـــذاری
گفتا که شستشو ده شایدکه پا گذارم
————–
الا که راز خدایی، خدا کند که بیایی
تو نور غیب نمایی، خدا کند که بیایی
شب فراق تو جانا خدا کند به سرآید
سرآید و تو برآیی، خدا کند که بیایی
دمی که بی تو سر آید خدا کند که نیاید
الا که هستی مایی، خدا کند که بیایی
فسرده غنچه گلها فتاده عقده به دلها
تو دست عقده گشایی، خدا کند که بیایی
ز چهره پرده بر افکن به ظلم شعله در افکن
تو دست عدل خدایی، خدا کند که بیایی
نظام هر دو جهانی امام عصر و زمانی
یگانه راهنمایی، خدا کند که بیایی
تو مشعری عرفاتی، تو زمزمی تو فراتی
تو رمز آب بقایی، خدا کند که بیایی
دل مدینه شکسته حرم به راه نشسته
تو مروه ای تو صفایی، خدا کند که بیایی
به سینه ها تو سروری به دیده ها همه نوری
به دردها تو دوایی، خدا کند که بیایی
ترا به حضرت زهرا، بیا ز غیبت کبری
دگر بس است جدایی، خدا کند که بیایی
————–
ای تو ما را راحت جان الغیاث
دردها را جمله درمان الغیاث
قائم آل پیمبر (ص) دستگیر
بی توأم افتان و خیزان الغیاث
کار شرع از دست شد بیرون خرام
تازه کن آئین ایمان الغیاث
عالمی گردید مالا مال شرّ
از جفا و جور و طغیان الغیاث
خون ما خوردند این دجّالیان
مهدی و هادی دوران الغیاث
————-
جمعه ها ما زائر گل میشویم
شاخساران توسل میشویم
خشم ما در جمعه طغیان میکند
اشک را در چشم پنهان میکند
می شکوفد تا حریم کبریا ناله هامان
تا کی گل نرگس بیا
ای گل نرگس صفای دل توئی
چلچراغ سبز این محفل توئی
ای گل نرگس رهایی دست توست
یک گلستان شقایق هست توست
ای گل نرگس ای صاحب الزمان
از فراقت از فراقت الامان
————–
چشمم به جز بروی تو بینا نمی شود
مایل به سیر و گشت و تماشا نمی شود
عالم اگر به طنز شود چون تو نیستی
لبهای من به خنده دگر وا نمی شود
خواهان حرکتیم ولی غیر ممکن است
پایی که سست گشت توانا نمی شود
با جان و دل قبول نمودیم بار عشق
گفتیم پشتمان که دگر تا نمی شود !
غافل از اینکه عارضه عشق در جهان
تنها غمی بود که مداوا نمی شود
آنگه به اشتباه خود آگه شدم که هیچ
راهی برای فیصله پیدا نمی شود
حالا نه اینکه پشت من از دوریت خمید
طوری خمیده است که بالا نمی شود
یار غریب ، این کلام تو در خاطرم پرید
حق با تو بود ، فاصله معنا نمی شود
————–
زخم دل هجران زدگان را تو شفایی
درد غم بی نسخۀ ما را تو دوایی
عالم همه جا پر شده از تیرگی محض
ما گمشدگانیم و تو مصباح هدایی
مگذار که با ما همه عالم بستیزند
ما با همه گفتیم که تو صاحب مایی
سوگند به تنهایی تنهای مدینه!
تنها تو فقط منتقم خون خدایی
تو وارث بازوی علمدار حسینی
تو پاسخ فریاد تمام شهدایی
با خون دل و اشک روان هر شب جمعه
با مادر خود فاطمه (سلام الله علیها) در کرببلایی
ای کاش که یک لحظه به چشم همه عالم
ز آن گوشۀ شش گوشه به ما رخ بنمایی
ما پیش تو بودیم ولی حیف نبودیم
تو در دل مایی و ندانیم کجایی
گفتم دعایی کنم بهر ظهورت
دیدم تو دعایی تو دعایی تو دعایی
میثم همه گوش است که از خویش بگویی
کعبه همه چشم است که در کعبه درآیی
حاج غلامرضا سازگار
————–
ی یادگار عترت طاها، ظهور کن
آرام جان زهره ی زهرا، ظهور کن
از رخ بگیر معجر غیبت، عزیز دل
روشن ترین ستاره ی دنیا، ظهور کن
عمری در انتظار نگاهت نشسته ایم
ای تکسوار سینه ی سینا، ظهور کن
ای آنکه عرش، بسته به پایت کمند خویش
وی باده نوش ساغر ادنی، ظهور کن
هرگز بهانه از لب و خالی نجسته ایم
“تنها” تویی بهانه ی دلها، ظهور کن
محمد مهدی رافع
————–
ز کجا پای نهادیم سر کوی تو بود
آنچه دیدیم و ندیدم گل روی تو بود
سجده بر سنگ بلا برد وضو ساخت زخون
هر که محراب نمازش خم ابروی تو بود
چون معلم بخرد درس جنون می آموخت
دل که دیوانه زنجیری گیسوی تو بود
پای هر قافله از خار رهت آبله داشت
دست هر سلسله بر سلسله موی تو بود
هر چه گفتیم و نگفتیم حکایت ز تو داشت
آنچه خواندیم و نخواندیم هیاهوی تو بود
آسمان گشت به هر سوی و زمین بوس تو داشت
مهر پروانه شمع رخ دلجوی تو داشت
از بیابان عدم تا به گلستان وجود
همه جا باغ گل از نرگس جادوی تو بود
غزل میثم بی دست و زبان را بپذیر
که ز آغاز غزل خوان و ثنا گوی تو بود
حاج غلامرضا سازگار
————–
ای قبله ی نمازگذاران آسمان
ای خلق عالمت به سر سفره میهمان
هجر تو کرده قامت اسلام را کمان
الغوث یا بن فاطمه الغوث الامان
عجل علی ظهورک یا صاحب الزمان
ای روح دین حقیقت ایمان بیا بیا
ای جان جان و مصلح کل جهان بیا
تنها دمید عترت و قرآن بیا بیا
خورشید تا به کی به پس ابرها نهان
عجل علی ظهورک یا صاحب الزمان
ای غائب از نگاه و چراغ دل همه
داغ فراغ تو شده داغ دل همه
گل کرده این شراره به باغ دل همه
آه از جگر بر آمده آتش گرفته جان
عجل علی ظهورک یا صاحب الزمان
ای پر ز اشک چشم تو صحرا بیابیا
ای سینه سوز ناله زهرای بیا بیا
ای آرزوی زینب کبرا بیا بیا
تا چند سرو قامت دخت علی کمان
عجل علی ظهورک یا صاحب الزمان
مولا کنار چاه صدا می زند تو را
زهرا به سوز و آه صدا می زند تو را
زینب به قتلگاه صدا می زند تو را
زخم عزیز فاطمه گوید به مرزبان
عجل علی ظهورک یا صاحب الزمان
از قلب داغدیده ندا می رسد بیا
از ناله ی کشیده ندا می رسد بیا
از حنجر بریده ندا می رسد بیا
ای داغدار لعل لب و چوب خیزران
عجل علی ظهورک یا صاحب الزمان
تا کی ز دیده اشک نشانیم سیدی
تا کی در انتظار بمانیم سیدی
تا کی دعای ندبه بخوانیم سیدی
تا کی سر بریده ی جد تو بر سنان
عجل علی ظهورک یا صاحب الزمان
یاران دعا کنید که دلدار می رسد
خورشید از درون شب تار می رسد
صبح ظهور و وصل رخ یار می رسد
میثم بریز اشک و دعای فرج بخوان
حاج غلامرضا سازگار
————–
ما را به یک کلاف نخ آقا قبول کن
یـا ایّهـا العــزیز! أبانـا! قــبول کن
آهی در این بساط به غیر از امید نیست
یـا نـاامیدمــان ننـمـا یـا، قـبـول کن
از یـاد بـرده ایم شمـا را پـدر! ولی
این کودک فراری خود را قبول کن
رسم کریم نیست که گلچین کند، کریم!
مـا را سَـوا نکـرده و یک جـا قـبول کن
گر بی نوا و پست و حقیریم و رو سیاه
اما به جــان حضرت زهـرا قبـول کن
گندم که نه، مقام شما بود لاجَرَم
رمز هبوط آدم و حوّا، قـبول کن
————–
پایی برای رفتن تا آسمان بده
راهی برای دیدن رویت نشان بده
ما مردمان ساده دل این زمانه ایم
اصلا خودت بیا و دعا یادمان بده
ما با سه شنبه های شما خو گرفته ایم
اندازه لیاقتمان جمکران بده
برگد و تکیه بر روی دیوار کعبه کن
ظهری به وقت شرعی زهرا اذان بده
خود را معرفی کن و یابن الحسن بخوان
و بعد قبر مادر خود را نشان بده
مسعود اصلانی
————–
کجا روم من از این در که خانه ام اینجاست
کبوتر تو ام و آشیانه ام اینجاست
اگر چه بال و پر من شکسته اما شکر
نشسته ام به سرایت که لانه ام اینجاست
دلم گرفته بهانه برای دیدن تو
نمی روم من از اینجا بهانه ام اینجاست
به هر کرانه که رفتم دلم نشد آرام
بیا بگو به دل من کرانه ام اینجاست
به هر نشان که به من گفته شد سفر کردم
که آخرین خبر و هم نشانه ام اینجاست
دلم به هر سفری رفته باز برگشته
کجا روم که دل جاودانه ام اینجاست
ترانه های دل من فقط تو را جوید
که صاحب نمک این ترانه ام اینجاست
اگر دلم به دل تو مقیم گردیده
زپیش دل نروم من که خانه ام اینجاست
جواد حیدری

به گزارش بقاع خبر: حجت‌الاسلام خانی، رئیس اداره اوقاف و امور خیریه شهرستان داورزن، ۱۳ بهمن‌ماه در گفت‌وگو با خبرنگار افتخاری ایکنا، بیان کرد: با پیگیری‌های مداوم این اداره موقوفه «سکینه بیگم کلاته مزینانی» واقع در روستای کلاته مزینان به ارزش بیش از ۷۰۰ میلیون ریال رفع تصرف شد.

وی تصریح کرد: این موقوفه شامل یک ساعت آب و اراضی کشاورزی است که با نیت برپایی مراسم شب عرفه در روستای کلاته مزینان وقف شده است.

خانی گفت: با پیگیری‌های مداوم اداره اوقاف و امور خیریه شهرستان و معتمدین محلی حکم تخلیه فوری موقوفه صادر و موقوفه پس از ۳۰ سال تصرف به وقفیت بازگشت.

رئیس اداره اوقاف و امور خیریه داورزن در ادامه اظهار کرد: دیوارکشی اراضی وقفی در سطح شهر و روستا با هدف حفظ و حراست از اراضی موقوفه، تثبیت مالکیت جهت اخذ سند موقوفه، ایجاد اشتغال و رونق تولید با استفاده از ظرفیت موقوفات و تبلیغ فرهنگ وقف انجام شد.

خانی افزود: طی یک سال گذشته دیوارکشی حدود هزار مترمربع از اراضی وقفی با هزینه یک میلیارد ریال از محل درآمد خود موقوفات صورت گرفت که برای چهار نفر به‌صورت مستقیم و برای شش نفر به‌صورت غیر مستقیم اشتغال ایجاد شد.

رئیس اداره اوقاف و امور خیریه داورزن در ادامه گفت: در سال جاری با توجه به سال جهش تولید ۳۵ هکتار از اراضی کشاورزی در موقوفه آل احمد شهرستان زیر کشت گندم و جو قرار گرفت.

وی با اشاره به اینکه در سال گذشته ۱۰ هکتار از این موقوفه زیر کشت قرار داشت، بیان کرد: در سال جاری و با کشت ۳۵ هکتار اراضی به‌صورت مستقیم و دائم برای دو نفر و برای چهار نفر نیز به‌صورت غیرمستقیم اشتغال ایجاد شد.

به گزارش بقاع خبر: «مرتضی نجفی قدسی» از خادمان قرآن کریم و مؤسس دارالقرآن علامه طباطبایی خاطره‌ای شگفت از مرحوم آیت‌الله طیب، صاحب تفسیر «اطیب البیان» درایامی که امام خمینی(ره) می‌خواستند به ایران بیایند، قلمی کرده است.

متن این یادداشت به شرح زیر است:

«وَقُلْ جَاء الْحَقُّ وَزَهَقَ الْبَاطِلُ إِنَّ الْبَاطِلَ کَانَ زَهُوقًا» (سوره اسری، آیه ۸۱) بگو حق آمد و باطل رفت و نابود شد، بدرستی که باطل نابودشدنی و رفتنی است.

مرحوم آیت‌‌اللّه سیدعبدالحسین طیب یکی از علمای بزرگ ساکن در اصفهان بودند که تفسیر گرانبهایی تحت عنوان «اطیب‌البیان» در ۱۴ جلد از ایشان به یادگار مانده است.

این عالم بزرگ دقیقاً یکصد سال قمری عمر کرد، یعنی در شب اول محرم سال ۱۳۱۰ قمری به دنیا آمد و در شب اول محرم ۱۴۱۰ قمری از دنیا رفت. این شخصیت بزرگ که بنده حقیر توفیق درک محضرشان را داشتم عمر بسیار بابرکتی داشت و علاوه بر تفسیر قرآن، آثار علمی ارزشمندی چون «کلم‌الطیب» در ۳ جلد در اصول عقاید از ایشان منتشر شده است.

از خاطرات زیبایی که از این عالم نورانی و مهذب به یاد دارم و هر ساله در ایام‌اللّه دهه فجر به یاد آن می‌افتم و به نظرم نشانگر تأییدات الهی از این انقلاب اسلامی و رهبری کبیر آن حضرت امام خمینی(رضوان الله تعالی علیه) است، داستان جالبی است که حضرت ایشان برایم نقل کردند و در سفر بعدی که مجدد خدمت ایشان شرفیاب شدم تقاضا کردم که آن خاطره را بازگویی بفرمایند تا بتوانم آن را ضبط صوتی بکنم که الحمدالله نوار آن موجود است.

ایشان فرمودند: در ایامی که آقای خمینی می‌خواستند به ایران بیایند و دولت آن زمان مانع آمدن ایشان به وطن بود و برای همین منظور جمعی از آقایان علماء در مسجد سیداصفهان متحصن شده بودند، بنده به خاطر کبرسن و حال مزاجی‌ام نمی‌توانستم در آن تحصن شرکت کنم ولیکن همه‌اش نگران آمدن آقای خمینی بودم و گاهی فکر می‌کردم که نکند هنگام آمدن به ایران، طیاره ایشان را در هوا بزنند و یا وقتی وارد تهران شدند، ایشان را دستگیر کنند و یا آسیبی به ایشان برسانند و این افکار نگران‌کننده فکرم را مشغول کرده بود که ناگهان دیدم یک ندایی در آسمان پیچید و این بیت شعر را خواند که:

خمینی بت‌شکن آمده اندر وطن

آتش نمرودیان زمقدمش گلستان

خیلی تعجب کردم و به حیاط خانه آمدم و دیدم کسی نیست و فهمیدم این ندا یک سروش غیبی بوده است، از خدای متعال تقاضا کردم اگر این صدایی که شنیدم یک ندا و سروش غیبی است، یک بار دیگر بشنوم که ناگهان باز شنیدم که در آسمان طنین‌انداز شد که :

خمینی بت‌شکن آمده اندر وطن

آتش نمرودیان زمقدمش گلستان

با شنیدن این ندای غیبی خیلی خوشحال شدم و نگرانی‌ام مرتفع شد و هرجور بود، خودم را آماده کردم تا به مسجد سیداصفهان بروم و رفتم در آنجا که همه علماء جمع شده‌بودند و تحصن کرده بودند، به آیت‌الله خادمی اصفهانی عرض کردم آقا نگران آمدن آقای آیت‌الله خمینی نباشید و شنیدن این سروش غیبی را برای ایشان تعریف کردم و عرض کردم که آقای خمینی ان‌شاءالله به سلامتی به وطن برمی‌گردند و بساط ظلم هم برچیده می‌شود.

از خدای متعادل مسئلت داریم که روح بلند این عالم ربانی و بنیانگذار جمهوری اسلامی حضرت امام خمینی(ره) را با اولیاء طاهرین و معصومین علیهم‌السلام محشور بفرمایید و ما را هم قدردان این نعمت بزرگ بگرداند.

«وَمَنْ یُعَظِّمْ شَعَائِرَ اللَّهِ فَإِنَّهَا مِنْ تَقْوَى الْقُلُوبِ»

خادم القرآن-مرتضی نجفی قدسی

به گزارش بقاع خبر: آیت الله العظمی سید محمدتقی مدرسی از مراجع معظم تقلید شیعیان در کربلای معلی در سخنرانی هفتگی خود که به صورت پخش تلویزیونی از دفتر کربلا برگزار شد، با اشاره به اهمیت علم آموزی و آموزش نسل جوان گفتند: با توجه به ادامه شیوع بیماری کرونا، دولت ، خانواده و نهادهای مختلف نسبت به مسئولیت خود در آموزش نسل جوان اهتمام بیشتری داشته باشند که سستی در این زمینه نتایج فاجعه باری را به دنبال خواهد داشت.

ایشان با هشدار نسبت به فارغ التحصیل شدن های با مدارک ظاهری بیان کردند: تعطیلی مراکز آموزشی به دلیل شیوع بیماری کرونا بر فعالیت علمی و عمومی دانش آموزان تأثیر گذاشته است و اگر مسئولین آموزشی به این موضوع بی اهمیت باشند، بی اهمیتی به این موضوع باعث وجود فارغ التحصیلانی بی سواد با مدارک ظاهری در آینده خواهد شد.

آیت الله العظمی مدرسی، علم را پایه پیشرفت و تمدن کشورها دانستند و افزودند:بدون علم و تسلط انسان بر علم هیچ کشوری به تمدن پیشرفته نخواهد رسید و علم پایه و اساس تمدن ها و پیشرفت کشورها است. در اسلام نیز متون اسلامی تاکید بر علم به عنوان ستون فقرات هر پیشرفتی نموده است.

این مجتهد عراقی به بی تفاوتی نسبت به آموزش نسل جوان به دلیل همه گیری کرونا و عدم علاقه دولت عراق به توسعه بسترهای الکترونیکی آموزشی انتقاد کرده و گفتند: این نشان می دهد که مسئولیت همه این است که به این مشکل توجه کنند و از آن منحرف نشوند.

آیت الله العظمی مدرسی در پایان سخنانشان توصیه هایی را برای آموزش بهتر به نسل جوان در عراق و کشورهای اسلامی در دوران شیوع کرونا ارائه نمودند و گفتند:

اول: به اوایل کودکی توجه شود که از چهار سالگی آغاز می شود و سرمایه گذاری آن از طریق مهد کودک است. بنابراین کاهش برخی از محدودیت ها در رابطه با مهدکودک ها و توجه بیشتر برای یافتن راهی حتی در روستاها و مناطق روستایی ، به عنوان مقدمه برای ثبت نام در مهد کودک اجباری است.

دوم: علاقه جامعه به آموزش کودکان ، با تشویق سرمایه گذاران برای تأسیس مدارس خصوصی ، با دادن نیمی از شهریه مدارس خصوصی به خانواده ها ، به طوری که در زمینه آموزش و پرورش رقابت بین مدارس وجود داشته باشد ، به شرط اینکه دستمزد تعیین و کنترل می شوند.

سوم: وجود آموزش عمومی از طریق رسانه ها در مورد اصول علمی ، که هدف آن فرهنگ ، اخلاق نیکو ، شناخت خداوند متعال ، آگاهی از قوانین او در زندگی ، دانش تاریخ ، به ویژه تاریخ کشور ، نشان می دهد که این مسئولیت به عهده همه نهادها است.

چهارم: فراخوان آموزش دینی متمرکز ، و این بدان معنا نیست که همه فرزندان به حوزه علمیه بروند بلکه به این معناست که هر یک از اعضای جامعه زمانی را برای یادگیری فرهنگ دینی متمرکز از طریق یک جهان مذهبی یا متعلق به یک آموزش الکترونیک اختصاص دهند.