بقعه متبرک شاهزاده حسین علیه السلام

بقعه متبرک شاهزاده حسین فرزند بلافصل امام رضا (ع) – متوفای 201 هـ . ق – از قرن سوم به بعد همواره زیارتگاه مردم بوده و از همان روزگار تاکنون آرامگاه بسیاری از دانشمندان، سخنوران و بزرگان شهر است. گزارش عبد الجلیل قزوینی در قرن ششم گویای احترام فوق العاده ای است که اهالی شهر به این آرامگاه داشته اند : ” اهل قزوین –شیعه و سنی – به تقرب به زیارت ابوعبدا… الحسین بن رضا می روند …” . بنای شکوهمند آن در حمله مغول و کشمکش های دوره صفوی آسیب کلی دیده و بازسازی شده و به جز ضریح نفیس چوبی که از شاهکارهای بی نظیر منبت کاری و گره چینی مجوف محسوب می شود و از سال 806 هجری باقی مانده، بقیه بنا از آثار صفوی ( شاه طهماسب و شاه صفی ) و قاجار ( ناصرالدین شاه ) است. صحن امامزاده دارای دو در ورودی اصلی شمالی و جنوبی و دو در فرعی شرقی و غربی است.