به گزارش بقاع خبر، بناى امامزاده شامل برج مقبرهاى دایرهاى شکلى مىباشد که با مصالح سنگ لاشه و گچ سنّتى ساخته شده و بر خلاف دیگر برجهاى مقبرهاى فاقد گنبد مىباشد. اهالى مىگویند حدود 35 سال پیش این بنا گنبد داشته اما به علّت عدم مراقبت فرو ریخته است.
در ضلع شرقى بناى امامزاده اتاق مستطیل شکلى قرار دارد که به نظر مىرسد قدمتى بیش از 60 سال نداشته باشد. سقف مقبره اصلى و ایوان با تیرهاى چوبى و تخته و لاشه چوب پوشیده شده و روى آن در حال حاضر کاهگل مىباشد.
در داخل بقعه دو قبر در کنار یکدیگر قرار دارد و معجر چوبى که قدمت آن بیش از 30 سال نمىباشد، روى آن نصب شده است.
درِ بقعه به طرف شرق و به اتاق مجاور باز شده و داراى در دو لتى چوبى است که هنر خاصى در آن به کار نرفته است. در ضلع شرقى امامزاده و به فاصله شش متر از آن چشمه آبى قرار دارد و در حال
حاضر علىرغم خشکسالى منطقه، همچنان آب آن
جارى مىباشد. در ضلع جنوب غربى امامزاده درخت سروکهنسالى وجود دارد که به نظر مىرسد بیش از 200 سال قدمت داشته باشد. قدمت امامزاده نیز با توجّه به سبک و شیوه احداث بنا و مقایسه آن با نمونههاى مشابه به اوایل حکومت صفویّه مىرسد.
گفته می‌شود که این دو بزرگوار، از فرزندان امام موسی کاظم می‌باشند. امّا متأسّفانه تاکنون سلسله نسب شریف آنان به دست نیامده است.
این بناى ارزشمند به شماره 7239 و در تاریخ 12/11/1381 در فهرست آثار ملّى و تاریخی به ثبت رسیده است.