به گزارش بقاع نیوز به نقل از نهایه الاعقاب آن حضرت در همان روستا متولد شد و در علم نیز کمال امتیاز را داشته و بنا بر زیارتنامه موجود از نوادگان امام زین‌العابدین است. بقعه ایشان در سال ۱۳۰۲ ه. ق به وسیله مرحوم میرزا یوسف مستوفی‌الممالک صدراعظم ناصرالدین شاه قاجار ساخته شد که سنگ مرمر با خطوط و اشعار شیوا و ضریح چوبی و تزیینات کاشی‌کاری و حسن سلیقه فراوان در آن بکار برد.

بنا به نوشته شیخ عباس قمی و روایات سینه به سینه اهالی ونک، این مکان ابتدا مجلس دروس علمی و دینی بوده و آن حضرت شاگردان بسیاری داشته است‌. این امامزاده در زمان‌های مختلف متولیانی داشته و اولین بار در زمان قاجار، دربار ناصری تولیت امامزاده را به آقا سیدیدالله، خلف آقابزرگ رودباری، واگذار کرده است‌. البته بر اثر بی‌توجهی اهالی ونک و سازمان اوقاف شمیرانات، این بقعه از اوایل سال ۱۳۶۰ تا ۱۳۷۷ تقریباً تعطیل و فقط بعد از ظهر روزهای پنج‌شنبه چند ساعتی باز بوده ولی هم‌اکنون، این مکان بازگشایی شده است‌. از نظر سندیت و اعتبار و اصل و نسب این امامزاده در رده نهم و از نظر تاریخی در میان امامزاده‌های دیگر در رده چهاردهم قرار دارد.

بنای امامزاده هشت ضلعی است و از نظر ساختاری شباهت بسیاری به خانه حضرت علی (ع‌) در کوفه دارد. در حیاط امامزاده هم چند نفر مدفون شده‌اند، از جمله عده‌ای از کسانی که متولی آستان بوده‌اند. هم‌چنین، در گوشه‌ای از حیاط درخت کهن‌سالی وجود دارد. بقعه متبرکه امامزاده ابوالقاسم قاضی صابر در منطقه ده‌ونک پشت دانشگاه الزهرا واقع شده است.

این مکان زیارتی در یکی از کوچه‌های قدیمی ده ونک به نام کوچه امامزاده قرار دارد. ساختمان از خشت و گل بوده و بیش از ۷۰۰سال قدمت دارد. تا زمان قاجار، به دلیل جنگ‌ها و حوادث گوناگون طبیعی مخروبه بود و در زمان ناصرالدین شاه مرمت و به مرور به صورت آجری بازسازی‌ شد.