دسته‌ها
أماکن مذهبی مساجد تکیه،حسینیه وهیئت ها فرهنگی دیگر خبرها معارف دین و اندیشه امامزادگان اخبار آخرین خبر اصفهان اخباربقاع متبرکه معرفی بقاع متبرکه ایران اسلامی بقاع متبرکه استان اصفهان اخبار آخرین عناوین

آشنایی با بقعه ستی فاطمه و شاهزادگان – اصفهان

به گزارش بقاع خبر، در کتاب‌های نسب شناسی برای امام کاظم (ع) دو دختر به نام فاطمه ذکر کرده‌اند که اولی در قم و دومی در اصفهان مدفون هستند. مقبره ستی فاطمه همواره مورد توجه ادوار مختلف بوده و در قبل از دوران صفوی و در دوران صفوی دارای اهمیت زیادی بوده است. در زمان فتحعلی شاه قاجار ، محمد علی خان از وابستگان حاج محمد حسین صدر اصفهانی، تجدید بنای این مقبره را بر عهده گرفت.

ساختمان صحن و بقعه ستی فاطمه به زمان صفویه مربوط می شود. در داخل بقعه ستی فاطمه و در اطراف گنبد اشعاری با خط نستعلیق سفید بر زمینه لاجوردی به چشم می‌خورد که تاریخ آن 1242 هجری و زمان فتحعلی‌شاه قاجار است.

در مزار ستی فاطمه، مقبره خصوصی خاندان خلیفه سلطانی و خاندان میرزا داود مرعشی قرار داشته است و بیشتر افراد این خاندان در این مکان مدفون هستند.

بقعه شاهزادگان، در ضلع جنوبی صحن ستی فاطمه قراردارد که بنای آن در زمان شاه عباس دوم صفوی ساخته شد و داخل آن با گچبری و سطح بیرون آن با کاشیکاری تزئین شده است.

در داخل بقعه کتیبه‌ای برجای مانده که قسمت‌هائی از آن از بین رفته است. در این محل نوه‌های شاه اسماعیل اول مدفون هستند.

علاوه بر این شاهزادگان ،‌ فرزندان یکی از سرداران شاه عباس اول نیز در این محل به خاک سپرده شده‌اند.

روی قبور شاهزادگان سنگ‌های یکپارچه مرمری نفیس قرار دارند که منقش به نقوش مختلف می‌باشند. هرکدام از این سنگ‌ها دارای یک کتیبه در قسمت بالا و اشعاری در اطراف به خط نستعلیق هستند.

در ضلع جنوبی داخل بقعه شاهزادگان نیز بر یک قطعه سنگ مرمر بسیار شفاف که به حالت عمودی در قسمت پائین دیوار نصب شده اشعاری نوشته شده است.

یکی از سنگ قبرها تاریخ 1041 قمری را برخود دارد و خوشنویس مشهور عصر صفویه محمدرضا امامی آن را نوشته است.

دسته‌ها
عتبات عالیات أماکن مذهبی مساجد فرهنگی معارف دین و اندیشه امامزادگان اخبار آخرین خبر اصفهان معرفی بقاع متبرکه ایران اسلامی بقاع متبرکه استان اصفهان اخبار آخرین عناوین

مسجد شعیا و امامزاده اسماعیل؛ نخستین مسجد اصفهان در دل امامزاده

به گزارش بقاع خبر، اصفهان نامی که با آثار تاریخی خود به شهره‌ای در بین شهر‌ها و کشور‌های دیگر بدل شده و گردشگران زیادی از داخل و خارج از کشور را برای بازدید به سمت خود می‌کشد‌.

آثار تاریخی که هر کدام منحصر به فرد بوده و داستانی برای خود دارد که بیننده و شونده را به زمان کهن برده و در خود غرق می‌کند‌. از جمله این آثار مسجد شعیا و امامزاده اسماعیل است.

در حاشیه شرقی خیابان هاتف که می‌توان آن را قدیمی‌ترین قسمت شهر اصفهان خواند، مجموعه‌ای نفیس از معماری و تزئینات عهد سلجوقی و صفوی را می‌توان مشاهده کرد. مجموعه‌ا‌ی به نام “امامزاده اسماعیل” که یک مسجد بسیار قدیمی بنام مسجد شعیا و مقبره امامزاده اسماعیل و رواق و سردر و صحن آن و یک گنبد بزرگ زیبای آجری از نوع گنبدهای چهارسو‌های اصفهان را در خود جای داده و مردم بسیار را برای زیارت و مشاهده آین آثار باستانی به سمت خود می‌خواند.

امامزاده اسماعیل از نوادگان امام حسن مجتبی (عج) است که در جوار خود مقبره شعیای نبی از پیامبران بنی‌اسرائیل را دارد. مقبره شعیا در زمان خلافت امام علی(ع) تبدیل به مسجدی شد که جامع خوشینان و بعدها مسجد شعیا نام گرفت. این مسجد نخستین مسجد شهر اصفهان بوده‌است.

ساختمان اصلی بنا را به دوران قبل از اسلام نسبت می‌دهند، اما مناره و قسمتی از ساختمان کنونی متعلق به دوران سلجوقی است. آثاری از دوران صفوی مانند ساختمان بقعه، رواق و صحن بعداً به بنای سلجوقی اضافه شده‌است.

مناره مسجد برروی یکی از دیوارهای پایه بلند و هشت ضلعی قرار گرفته است. ساختمان مناره متعلق به عهد سلجوقیان است و به احتمال زیاد در قرن ششم هجری ساخته شده است. به این مناره مدور در ارتفاع 3.5 متری بعد از پایه گلدسته‌ای اضافه شده است. مناره مسجد شعیا از آجر است و فاقد کتیبه یا تزئینات دیگر است و به لحاظ در برداشتن آجرکاری دوران سلجوقی از اهمیت برخوردار است.

کتیبه سردر رواق امامزاده اسماعیل، اتمام این بنای تاریخی را به دوره شاه صفی نسبت می‌دهد به استناد کتیبه‌ها می‌توان گفت بنای بقعه و گنبد امامزاده در دوره شاه عباس شروع و در دوره صفویه به پایان رسیده است.

نمای خارجی گنبد امامزاده اسماعیل کاشیکاری شده است و به احتمال قوی این اقدام در دوره شاه اسماعیل اول صورت گرفته است، این کتیبه به خطی بنائی ساده لاجوردی بر زمینه آجری نوشته شده است.

از مجموعه مطالعاتی که درباره این مجموعه به عمل آمده چنین استنباط می‌شود که در کنار این مجموعه مرکز محله به صورت چهارسوق و بازارچه وجود داشته است. در کاوش‌هائی که در سال‌های اخیر انجام شده در زیر اتاق‌های طلبه خانه دور صحن آثاری نمایان شده که به دوران صفویه تعلق دارد.

قسمت‌های مختلف امامزاده اسماعیل با سبک‌های مختلف نقاشی به صورت لایه چینی و قاب‌بندی و کتیبه‌های خطی و ستاره‌ای برجسته و خطوط ثلث و نستعلیق تزئین شده است. مجموعه امامزاده اسماعیل به دلیل در برداشتن ویژگی‌های معماری دوران سلجوقی و تزئینات و الواح دوران صفوی از بناهای بسیار جالب شهر اصفهان است که پژوهشگران بسیاری در‌باره آن مطالعات و بررسی‌هایی انجام داده‌اند.

در حیاط امامزاده دو سنگاب وجود دارد که در دو نبش شرقی و غربی حوض قرار گرفته‌اند. سنگاب شرقی، کتیبه‌ای که شامل صلوات به چهارده معصوم است به صورت برجسته و به خط ثلث بر اطراف لبه این سنگاب تراشیده شده ‌است و بقیه بدنه حاوی نقوش گل و بته برجسته است. پایه سنگاب چهارگوش است.

پایه سنگاب غربی، همانند سنگاب شرقی است. بر روی بدنه خارجی سنگاب کتیبه صلوات بر چهارده معصوم به خط ثلث، و در زیر آن نقشه‌های تزئینی برجسته در سه ردیف مشخص وجود دارد. پنج کنده‌کاری دایره‌ای شکل که محل قرارگرفتن کاسه‌های آبخوری بوده‌است در لبه سنگاب به چشم می‌خورد.

امامزاده اسماعیل، اساس تمام ساختمان‌های دیگر متصل به مرقد شعیا و ساختمان چهار سو و تزئینات فراوان نقاشی و کاشیکاری و گچ بری عهد صفویه مدفن امامزاده اسماعیل است که نسب او در اطراف یک پنجره چوبی که حرم امامزاده را با ایوان غربی و چنار کهنسال واقع در این قسمت مربوط می‌کند اینگونه ذکر شده است.

به گواهی سنگ نوشته‌ها، دختر شاه اسماعیل سوم صفوی به نام «زینت‌نساء بیگم» که در پای درب مقبره به قبرستان جنوبی آن واقع شده و محمدهادی میر‌لوحی از علمای پس از علامه مجلسی از سرشناسانی هستند که در جوار آن آرمیده‌اند.

و اما این امامزاده عجایب زیادی به خود دیده است و انسان‌های بزرگی را در خود جای داده است، مردانی که روز‌گاری از بزرگان دنیا و امروز از بزرگان امامزاده محسوب می‌شوند. از جمله حاج عباسعلی عارفچه که روزگاری میوه موز ایران را تامین می‌کرده، فعال در اقتصاد ایران بوده و سال‌ها در جوار امامزاده اسماعیل به جستجوی آرامش و به مدیریت دارالقران این امامزاده پرداخته است.

دسته‌ها
أماکن مذهبی فرهنگی معارف دین و اندیشه دیگر حوزه ها امامزادگان اخبار آخرین خبر اخباربقاع متبرکه معرفی بقاع متبرکه ایران اسلامی بقاع متبرکه استان اصفهان اخبار آخرین عناوین

امامزاده ابراهیم بطحانی اصفهان

به گزارش بقاع خبر، نسب ایشان بدین قرار است: «ابراهیم بن محمد بطحانی بن قاسم بن حسن بن زید بن حسن بن علی». بقعه درب امام از جمله بناهای تاریخی بسیار مهم اصفهان است که از جهت گچبری و تزیینات دیگر کم نظیر است، از جمله سردرب نفیس با خط ثلث زیبا و کاشیکاری معرق هنری و نیز یک پنجره گچبری تاریخی که در این بنا موجود و در کل کشور بی­نظیر بود و زمان شاه جهت نگهداری و حفظ به چهلستون منتقل شد. عمده بنا مربوط به دوران سلطنت جهانشاه قره قویونلو است و سلاطین صفوی نیز در ترمیم و تکمیل آن کوشیده اند. مخصوصا شاه عباس کبیر که بخشی از مصرف موقوفاتش را مخصوص این بقعه قرار داد. محله اطراف این امامزاده به سبب نزدیکی به این امامزاده به درب امام شهرت یافت و کم کم نام این بقعه هم به درب امام معروف شد.

دسته‌ها
أماکن مذهبی فرهنگی دیگر حوزه ها دیگر خبرها دیگر حوزه ها معارف دین و اندیشه اخبار آخرین خبر اصفهان اخباربقاع متبرکه معرفی بقاع متبرکه ایران اسلامی بقاع متبرکه استان اصفهان دیگر خبرها اخبار آخرین عناوین

امامزاده سلطان سیدعلی (ع) را بیشتر بشناسیم

به گزارش بقاع خبر، آستان امامزاده سلطان سیدعلی (علیه السلام) در مرکز شهر نایین واقع شده است. بنای امامزاده سلطان سیدعلی (علیه السلام) متعلق به اواخر قرن هفتم و اوائل قرن هشتم هجری است. بانی این بنای زیبا و باشکوه میرجلال الدین احمد بوده است که در جلو درِ شرقی حرم امامزاده مدفون است. حرم امامزاده فضای وسیعی است که گنبدی بزرگ و زیبا و با کاشیهای فیروزه ای رنگ بر بالای آن خودنمایی می کند. میرجلال الدین بانی این بقعه و بارگاه نیز از بزرگان نائین بوده که قناتی به نام جلال الدین در نزدیکی نائین احداث کرده و نیمی از آن را وقف بر این ساختمان نموده است. در کنار این حرم بزرگانی همچون سید قوام الدین، بدرالدین و سیف الدین مدفون هستند. بر رواق حرم مطهر امامزاده اشعاری به خط نستعلیق نوشته شده که سراینده آنها شخصی به نام میرزا علی تلگرافچی است. در مغرب حرم مدرسه دو طبقه ای ساخته شده که به طلاب علوم دینی اختصاص دارد.

این زیارتگاه مساحتی بالغ بر 35000 هزار متر مربع می باشد که شامل صحن حرم به مساحت 12000 متر مربع و فضای سبز آن 6000 متر و مجموعه، کتابخانه و رواق فاطمیه و شبستان فاطمیه می باشد.

مردم نائین به این امامزاده اعتقادی کامل دارند و کلیه مراسمات ملی و مذهبی، تجمعات، راهپیمایی ها، عزاداری ها و جشن ها و سخنرانی ها در این مکان برگزار می گردد.

این زیارتگاه با توجه به این نکته که در وسط شهر واقع گردیده و در مسیر راه حرم حضرت ثامن الائمه (علیه السلام) قرار دارد، مورد توجه زائرین اقصی نقاط کشور قرار دارد. با توجه به چند منظوره بودن این امامزاده در شهر، طرح جامعی به مساحت 35000 متر مربع تهیه که تاکنون بیش از 60% آن اجرا شده است.

گنبدی دو پوش که تاریخ ساخت آن به دوران صفویه می رسد کاشیکاری شده به ارتفاع 22 متر از کف روی بقعه قرار دارد.

مجموعه بنای امامزاده شامل بقعه، صحن، مدرسه و آب انبار حمام می‌باشد. بر روی محور عرضی امامزاده گنبد خانه ای به شکل هشت ضلعی قرار دارد که با ضمایم خود، فضایی چلیپایی پدید آورده است.

حرم امامزاده از چهار طرف دارای ورودی است در جنوبی مشرف به صحن مخروبه زنانه است. در شمالی به ایوان باز می‌شود و در غربی به رواق و کفش کن و صحن اصلی گشوده می‌شود. فضای اطراف کفش کن، با کاشی‌های ساخت نایین تزیین شده که دارای نقوش گل و بوته بوده و اشعاری بر آن‌ها منقوش شده است.

در جنوبی به داخل شبستانی باز می‌شود که در آن چند مقبره در دو اتاق وجود دارد. سمت جنوب حرم نیز تقریباً به همین گونه است. بخش زنانه دارای رواق و اتاق هایی به سمت پشت قبله می‌باشد. آب انباری نیز در در ضلع شمال شمال غربی صحن واقع شده است.

نقاشی سیاه قلم از گنبد فیروزه ای امامزاده سلطان سیدعلی (ع) – اثر : خانم فاطمه محمدی

در جبهه جنوبی و شمالی صحن امامزاده دو فضای دیگر قرار دارد که هر یک شامل یک تالار پنج دری با شاه نشین و دو اتاق سه دری در طرفین آن می‌باشد. این اتاق‌ها نیز به نوبه خود دارای ایوان‌های کوچک در مقابل یکدیگر هستند.

در مغرب حرم، مدرسه‌ای در دو طبقه ساخته شده بود که به طلاب علوم دینی اختصاص داشت. در گذشته جبهه غربی شامل طاق نماهای فرو رفته‌ای بوده و نمایی مشابه نمای شرقی داشته است. ورود به صحن امامزاده، از جبهه غربی و از طریق دو در ورودی صورت می‌گرفته که هر دو این ورودی ها دارای سردر بلند آجری و یکی از آن‌ها دارای دو مناره آجری با مقطع هشت ضلعی بوده است.

برای رفاه حال زائرین در جنب حرم مطهر، زائرسرای سنتی که شامل 15 باب اتاق و دو حمام مردانه و زنانه قدیمی ساخته شده است. همچنین در مجاورت صحن کتابخانه عمومی آستان و مرکز فرهنگی قرآنی نیز احداث گردیده است. این کتابخانه بالغ بر 5000 هزار جلد کتاب داشته که مورد توجه و استفاده اهالی شهر قرار دارد. مساحت شبستان با رواق بیرونی آن به 1200 متر مربع می رسد که به حرم متصل است. داخل حرم ضریحی فلزی در ابعاد 3/5×2/5 روی سنگ مزار امامزاده شریف قرار دارد. تزیینات داخل حرم شامل گچبری است که تا سقف ادامه داشته و در آینده نزدیک آیینه کاری و کاشیکاری خواهد گردید.

زیارتنامه امامزاده سلطان سیدعلی (ع)

السَّلامُ عَلَیکَ اَیُّهَا السَّیِّدُ الزَّکِیُّ، اَلطّاهِرُ الوَلِیُّ، وَالدّاعِی الحَفِیُّ؛ اَشهَدُ اَنَّکَ قُلتَ حَقّاً، حَقّاً، وَنَطَقتَ حَقّاً وَصِدقاً، وَدَعوتَ اِلی مَولایَ وَمَولاکَ، عَلانِیَهً وَسِرًّا، فازَ مُتَّبِعُکَ، وَنَجا مُصَدِّقُکَ، وَخابَ وَخَسِرَ مُکَذِّبُکَ، وَالمُتَخَلِّفُ عَنکَ، اَشهَد لی بِهذهِ الشَّهادَهِ، لِاَکونَ مَنَ الفائِزینَ بِمَعرِفَتِکَ وَطاعَتِکَ، وَتَصدیقِکَ وَاتِّباعَکَ، وَالسَّلامُ عَلَیکَ یا سَیِّدی وَابنَ سَیِّدی. اَنتَ بابُ اللهِ المُؤتی مَنهُ، وَالمَأخوذُ عَنهُ، اَتَیتُکَ زائِراً، وَحاجاتی لَکَ مُستَودِعهً، وَها اَنَا ذا اَستَودِعُکَ دینی وَاَمانَتی، وَخَواتیمَ عَمَلی، وَجَوامِعَ اَمَلی اِلی مُنتَهی اَجَلی، وَالسَّلامُ عَلَیکَ وَرَحمَهُ اللهِ وَبَرَکاتُه.

***

سلام بر تو ای آقای پاک و پاکیزه و سرور من و ای دعوت کننده (به حق) به مهربانی، گواهی دهم که تو حق گفتی و به حق و راستی سخن کردی و (مردم را) آشکارا و نهان بسوی مولای من و مولای خودت دعوت فرمودی رستگار شد پیرو تو و نجات یافت تصدیق کننده ات و نومید و زیانکار شد تکذیب کننده ات و آنکس که با تو مخالفت کرد گواه باش برای من این گواهی را تا من بوسیله معرفت و اطاعت تو و تصدیق و پیروی کردنت از زمره رستگاران باشم و سلام بر تو ای آقای من و ای فرزند آقای من توئی درگاه خدا که از آن درآیند و (معالم دین را) از آن بگیرند آمده ام به درگاهت برای زیارت و حاجت های خود را به تو سپرده ام و من اکنون به تو می سپارم دینم و امانتم و سرانجام کارهایم و همه آرزوهایم را تا پایان عمرم و بر تو باد سلام و رحمت خدا و برکاتش.

نسب این امامزاده جلیل القدر بنا به گفته و اعتقاد بزرگان و معتمدین شهر و کتب تاریخی نایین به امام موسی بن جعفر (علیه السلام) می رسد.
مؤلف تاریخ نائین به نقل از سالک این امامزاده را صاحب کرامت ذکر کرده است و وی را سیدی بزرگوار نامیده است. مؤلف کتاب (طرائق الحقائق) نیز از این امامزاده با احترام یاد کرده و این بیت را ذکرمی کند:

این گنبد و رواق که از عرش برتر است                  خود بارگاه زاده موسی بن جعفر(ع) است
انتهای پیام/ح
دسته‌ها
أماکن مذهبی فرهنگی دیگر حوزه ها دیگر خبرها دیگر حوزه ها معارف دین و اندیشه دیگر حوزه ها امامزادگان اخبار آخرین خبر اصفهان اخباربقاع متبرکه معرفی بقاع متبرکه ایران اسلامی بقاع متبرکه استان اصفهان دیگر خبرها اخبار آخرین عناوین

معرفی امامزاده احمدرضا (ع) اصفهان

به گزارش بقاع خبر، آستان امامزاده احمدرضا (علیه السلام) در روستای احمدرضا قرار گرفته که این آبادی در بخش کرون شهرستان تیران و کرون قرار گرفته است.

با توجه به اهمیت وجود پیکر پاک امامزاده احمد رضا (ع) اسم روستا هم از آن وام گرفته شده و به روستای چشمه احمد رضا مزین شده است.

جواد ابن موسی کاظم( علیه السلام) در این روستا دفن شده و ایشان فرزند موسی مُبَرقع است و این امامزاده بزرگوار بنا به روایت و گفته ساکنان و بزرگان نوه حضرت امام جواد (علیه السلام) میباشند که از امامزادگان مورد احترام و توجه مردم است و میزبان بسیاری از زائران است.

 

معرفی امامزاده احمدرضا,امامزاده احمدرضا,امامزاده احمدرضا در اصفهان

امامزاده احمدرضا اصفهان

 

ویژگی های امامزاده احمدرضا:
این بنا در قدیم بنایی با مصالح خشت و گل به مساحت ۱۵۰ متر داشته که پس از انقلاب اسلامی ساختمان قدیم آن تخریب و با همت ساکنان محل و خیرین و با همکاری اداره اوقاف، ساختمان جدید بقعه با زیر بنای ۱۰۰۰ متر مربع که شامل رواقها و حسینیۀ مجاور آن میباشد، ساخته شده است. گنبد فعلی امامزاده دوپوش به ارتفاع ۱۶ متر از کف با مصالح آجر و سیمان است و ضریحی به ابعاد ۲×۳ متر بر روی مزار این امامزاده بزرگ مرتبه قرار گرفته است.

سوئیت هایی برای اقامت شب مسافران پیش بینی شده که هر شب اسکان داده میشوند و اما اسکان موقتی هم بیش از اسکان شبانه وجود دارد. برنامه های فرهنگی در طول سال در این مکان مقدس انجام می شود.

 

معرفی امامزاده احمدرضا,امامزاده احمدرضا,امامزاده احمدرضا در اصفهان

عکس هایی از گنبد امامزاده احمدرضا

چشمه احمدرضا، جاذبه گردشگری طبیعی:
چشمه احمدرضا از جاذبه های طبیعی گردشگری شهرستان تیران و کرون است که در فصل های گوناگون سال مورد استقبال مسافران قرار می گیرد. وجود چشمه آب، سر‌سبزی، بستر معنوی و فرهنگی به واسطه امامزاده و مواردی از این قبیل باعث شده که جذابیت خوبی برای این مکان ایجاد شود. در ایام مختلف سال این مکان میزبان مسافران زیادی از نقاط مختلف کشور است.

باغات میوه بسیار زیبا در هر فصل، نزدیک بودن یک قله بالای 3 هزار متر با طبیعتی آرام و حس یک پیاده روی کوتاه مدت در دل کوه صبح زود.. و مردم باصفا و مهمان نواز که سالهای سال است زائران و مسافران، امام زاده را مایه برکت روستا دانسته اند. و چندین و چند علت دیگر برای لحظه ای آسایش و ارامش در امامزاده احمد رضا…

 

معرفی امامزاده احمدرضا,امامزاده احمدرضا,امامزاده احمدرضا در اصفهان

امامزاده احمدرضا

زیارتنامه امامزاده احمدرضا:
السَّلامُ عَلَیکَ اَیُّهَا السَّیِّدُ الزَّکِیُّ، اَلطّاهِرُ الوَلِیُّ، وَالدّاعِی الحَفِیُّ؛ اَشهَدُ اَنَّکَ قُلتَ حَقّاً، حَقّاً، وَنَطَقتَ حَقّاً وَصِدقاً، وَدَعوتَ اِلی مَولایَ وَمَولاکَ، عَلانِیَهً وَسِرًّا، فازَ مُتَّبِعُکَ، وَنَجا مُصَدِّقُکَ، وَخابَ وَخَسِرَ مُکَذِّبُکَ، وَالمُتَخَلِّفُ عَنکَ، اَشهَد لی بِهذهِ الشَّهادَهِ، لِاَکونَ مَنَ الفائِزینَ بِمَعرِفَتِکَ وَطاعَتِکَ، وَتَصدیقِکَ وَاتِّباعَکَ، وَالسَّلامُ عَلَیکَ یا سَیِّدی وَابنَ سَیِّدی. اَنتَ بابُ اللهِ المُؤتی مَنهُ، وَالمَأخوذُ عَنهُ، اَتَیتُکَ زائِراً، وَحاجاتی لَکَ مُستَودِعهً، وَها اَنَا ذا اَستَودِعُکَ دینی وَاَمانَتی، وَخَواتیمَ عَمَلی، وَجَوامِعَ اَمَلی اِلی مُنتَهی اَجَلی، وَالسَّلامُ عَلَیکَ وَرَحمَهُ اللهِ وَبَرَکاتُه.

 

سلام بر تو ای آقای پاک و پاکیزه و سرور من و ای دعوت کننده (به حق) به مهربانی، گواهی دهم که تو حق گفتی و به حق و راستی سخن کردی و (مردم را) آشکارا و نهان بسوی مولای من و مولای خودت دعوت فرمودی رستگار شد پیرو تو و نجات یافت تصدیق کننده ات و نومید و زیانکار شد تکذیب کننده ات و آنکس که با تو مخالفت کرد گواه باش برای من این گواهی را تا من بوسیله معرفت و اطاعت تو و تصدیق و پیروی کردنت از زمره رستگاران باشم و سلام بر تو ای آقای من و ای فرزند آقای من توئی درگاه خدا که از آن درآیند و (معالم دین را) از آن بگیرند آمده ام به درگاهت برای زیارت و حاجت های خود را به تو سپرده ام و من اکنون به تو می سپارم دینم و امانتم و سرانجام کارهایم و همه آرزوهایم را تا پایان عمرم و بر تو باد سلام و رحمت خدا و برکاتش.

آدرس امامزاده احمدرضا:
استان اصفهان، شهرستان تیران و کرون، بخش کرون، روستای چشمه احمدرضا

انتهای پیام/ح

دسته‌ها
أماکن مذهبی فرهنگی امامزادگان اخبار آخرین خبر اصفهان اخباربقاع متبرکه معرفی بقاع متبرکه ایران اسلامی بقاع متبرکه استان اصفهان دیگر خبرها اخبار آخرین عناوین

امام زاده آقا علی عباس کجاست؟

به گزارش بقاع خبر، به دنبال ولایتعهدی امام علی ابن موسی الرضا علیه السلام در طوس، خاندان عصمت و طهارت علیهم السلام به امید نجات از ظلم حاکمین مامون و به شوق دیدار و زندگی در جوار امام رضا علیه السلام گروه گروه راهی توس شدند.
امامزاده آقا علی عباس و سید محمد (علیهما السلام) فرزندان امام موسی کاظم (ع)
نام : علی عبّاس – محمّد
کنیه : ابا ایّوب – ابا اسحاق
پدر: امام موسی بن جعفر (علیه السلام)
مادر: امّ ولد
محل تولد: مدینه
زمان هجرت به ایران: سال دویست و دو یا سه هجری
مسیر هجرت: مدینه – کویت – بصره – اهواز – شیراز – کاشان – بادافشان
زمان شهادت: چهاردهم جمادی الاول سال دویست وسه هجری
امامزاده آقا علی عباس و سید محمد
این دو بزرگوار نیز که از فرزندان امام کاظم علیه السلام بودند به همراه تعدادی از سادات و دوستداران خود، در حالی که گویا به طرف خراسان می‌رفته‌اند، یا پس از متفرق شدن همراهان احمد بن موسی علیه السلام از ری به حوالی کاشان وارد شدند، عبدالجبار طبرسی که یکی از دوستداران اهل بیت علیهم السلام بود و بر آن سرزمین حکومت می‌کرد از آنان استقبال به عمل آورد و آن‌ها را هفده شبانه‌روز در خانه خود میهمان نمود؛ و حرکت آنان را به طرف طوس صلاح ندانست، ناچار آنان و همراهان در کاشان و حوالی آن ماندند و بعد به طرف بادافشان که امروز بادرود نام گرفته روانه شدند.
حاکم این نواحی هم به حضور آنان رسید و احترام لازم را معمول داشت، اما وقتی روز چهارشنبه، هفتم ربیع الاول یعنی هشت روز بعد از شهادت امام رضا علیه السلام خبر این حادثه به گوش آنان رسید، آنان لباس سیاه پوشیدند و تا مدت چهل روز به عزاداری مشغول شدند.
پس از این مرحله آنان تصمیم گرفتند این منطقه را ترک کنند و به وطن خویش مدینه مراجعت نمایند، ولی جاسوسان حکومت، خبر حرکت آنان و همراهان را به عنوان یک حرکت انتقام‌جویانه و درگیری با مامون به گوش آن رساندند و مامون هم دستور داد ماموران حکومت آنان را سرکوب نمایند.
ظاهراً روز چهاردهم جمادی الاول، یعنی حدود شصت و شش روز از شهادت امام رضا علیه السلام گذشته بود و آن بزرگواران در حال کوچ کردن از بادافشان بودند که سپاه مامون آنان را به محاصره خود درآوردند، آقا علی عباس و محمد علیهم السلام هم با همراهان و یاران خویش آماده دفاع و جنگ شدند، در این درگیری که چند روز ادامه داشت، تعدادی از یاران آنان شهید شدند تا این که به خاطر کمی یاران و در مقابل کثرت سپاه دشمن ضمن دفاع و مقاومت فراوان، آنان در منطقه پشت قلعه بادرود از پای درآمده شربت شهادت نوشیدند.
شیخ محمدحسن مولوی قندهاری (که شهید آیت الله دستغیب در کتاب داستان‌های شگفت، کرامات و حکایات مختلفی از او نقل کرده است) درباره مقام آقا علی عباس علیه السلام فرمود: منزلت آقا علی عباس علیه السلام در این منطقه مانند منزلت سید محمد علیه السلام است در عراق.
محل بارگاه ملکوتی این دو امامزاده:
بارگاه ملکوتی آستان مقدس این امامزاده‌گان در پهنه کویر منطقه بادرود و خالدآباد در ۱۶۸ کیلومتری شمال اصفهان، ۳۰۰ کیلومتری تهران، ۶۵ کیلومتری شرق کاشان، ۶۰ کیلومتری غرب اردستان و ۳۸ کیلومتری شمال شهر نطنز و کوه کرکس واقع گردیده است.
وضعیت کنونی آستان:
جمع کل زیربنای مجموعه طرح در حدود ۳۶۰۰۰ متر مربع می‌باشد. از این میزان حدود ۱۳۰۰۰ متر مربع زیربنای آن تنها با تغییرات کمی مطابق با طرح احداث گردیده است. زیربنای ساختمان حرم مطهر و صحن‌های آن ۵۰۰۰ مترمربع می‌باشد. این بنادردوطبقه با ۱۰ رواق و ۴ سردرب ورودی ساخته شده است.
انتهای پیام/ح
دسته‌ها
عتبات عالیات أماکن مذهبی مساجد تکیه،حسینیه وهیئت ها فرهنگی دیگر حوزه ها معارف دین و اندیشه دیگر حوزه ها امامزادگان اخبار آخرین خبر اصفهان اخباربقاع متبرکه معرفی بقاع متبرکه ایران اسلامی بقاع متبرکه استان اصفهان دیگر خبرها اخبار آخرین عناوین

آستانه امامزاده بی بی حلیمه خاتون(علیها السلام) شهر کرکوند

به گزارش بقاع خبر، براساس شجره نامه موجود در ارتباط با این امامزاده نسب ایشان به حضرت امام موسى بن جعفر(علیه السلام) مى رسد.این بانوی بزرگوار،در قرن پنجم هجری بالغ بر 9 قرن پیش در این مکان وفات یافته اند،ولى تعیین حدود جغرافیایى امامزاده که در شجره نامه آن موجود مى باشد اشاره اى به وجودآبادى در جنب یا نزدیک آن ندارد و از آسیاباد به عنوان نزدیکترین حد جغرافیایى آن یادشده است. بنابراین احتمال مى رود کرکوند پس از این تاریخ در حالى که در مسیر عبور کاروانهاى تجارى و همچنین به علت بهره مندى از دشتهاى سرسبز و همنشینى با زاینده رود در مسیر عبور کاروانهاى اقوام کوچ نشین قرار داشته است با استقرار برخى از این اقوام به صورت یک آبادى متمرکز درآمده باشد.

بقعه متبرکه امامزاده حلیمه خاتون(علیها السلام) در ضلع شمالی شهر و مشرف برشالیزارهای سرسبز کرکوند قراردارد. که تا به امروز خیل مشتاقان و ارادتمندان اهل بیت رسول خدا(علیهم السلام) به این بانوی بزرگوار متوسل میشوند. اهالی وجود این مزار شریف را باعث آبادانی و نعمت فراون و واسط فیض خداوند متعال بر مردم شهر می دانند.

شجره نامه امامزاده حلیمه خاتون (سلام الله علیها) 

بر روی سنگ مزار مطهر بانو حلیمه خاتون (س) آمده است:

شجره نامه امامزاده حلیمه خاتون

مخفی نماند اینکه بی بی حلیمه خاتون دختر احمد ابن ابوالحسن ابن محمد ابن جعفر ابن امام الهمام موسی الکاظم در زمان خلیفه عباسی مامون الرشید و حکومت وقت طغرل خان در اواخر قرن دوم هجری در شدت جوانی در محال اصفهان از دنیا رفته ـــ در قبله اصفهان شاه سلیمان و در قبله شاه سلیمان حلیمه خاتون وقبله آسیاباد مشهور به لنجان بالا است و طرف راست بابا سبز و طرف چپ شاه کوچک.

امام زاده جعفر بن موسی الکاظم (ع) کیست و در کجا دفن است؟

آرامگاه امامزاده جعفر الخواری فرزند بلافصل موسی کاظم (امام هفتم شیعیان) و برادر علی بن موسی الرضا (امام هشتم شیعیان) است و صحن وی در شهرستان پیشوا و ۴۵ کیلومتری جنوب شرقی تهران قرار دارد. ایشان به احتمال زیاد جد پدری امامزاده حلیمه خاتون (س) شهر کرکوند می باشد.

از فرزندان امام موسی کاظم (علیه السلام) است و بر کتیبه درب منبت کاری شده ضریح چوبی بقعه نام امامزاده (جعفر حوازی) فرزند امام هفتم (علیه السلام) نگاشته شده است .
علامه بیهقی متوفای 565 هـ ق که از پیشگامان علم انساب است می نویسد: «جعفر بن محمد بن جعفر بن الحسن بن علی بن عمرالاشرف بن امام زین العابدین، قتله عبدالله بن عمر، عامل محمد بن طاهره بالری بسر بالری سناردک و قبره بها و صلی علیه القاضی بالری، و کان یوم قتل ابن سبع و اربعین سنه» (لباب الانساب1: 417)
بنابراین گفتار مرحوم بیهقی که تمام مطلب را در سه خط خلاصه کرده دیگر جای هیچ بحث و تردیدی نیست که مشهد کنونی از آن همین امامزاده جلیل القدر است که در شهر ری به شهادت رسیده است و در سنادرک (پیشوا) مدفون شده است.
حضرت امام موسی الکاظم (علیه السلام) نسبت به سایر ائمه (علیهم السلام) فرزندان زیادتری داشت.
برخی از مورخان تعداد آنان را تا 60 نفر ذکر کرده اند (منتهی الآمال، حاج شیخ عباس قمی، ج2، ص223؛ عمده الطالب، ابن عنبه، ص185 ـ187)، ولی اغلب مورخان تعداد فرزندان آن حضرت را 37 نفر دانسته اند (اعلام الوری بأعلام الهدی، شیخ ابوعلی الفضل بن حسن الطبرسی، ص312؛ الارشاد، شیخ مفید، ترجمه استاد رسولی محلاتی، ج2، ص236؛ الفصول المهمه فی معرفه الائمه، ابن صباغ، علی مالکی مکی، ج2، ص960؛ کشف الغمه، علی بن عیسی اربلی، ج3، ص38.) و بدیهی است که اغلب آن بزرگواران، برادران ناتنی امام رضا (علیه السلام) به شمارمی روند. با مطالعه تاریخ آنچه مسلم است، اینکه یکی از فرزندان امام کاظم (علیه السلام)، امامزاده جعفر است.
از کسانی که این امامزاده را از فرزندان بلافصل امام کاظم (علیه السلام) ذکر کرده اند، شیخ عباس قمی است. (ر.ک: منتهی الآمال، ج2، ص223)
مؤلف کنز الانساب، تعداد فرزندان امام هفتم را 42 تن ذکر کرده و در ادامه نوشته است:«چون مأمون، حضرت علی بن موسی الرضا را از مدینه به شهر طوس دعوت نمود، جمله فرزندان و فرزندزادگان حضرت امام کاظم (علیه السلام) به تدریج از بغداد رو به ولایت خراسان نهادند، من جمله تعدادی از این بزرگواران همچون جعفر و ابراهیم و… چون به ناحیه ساوجبلاغ رسیدند، دشمنان از عقب آمدند و مجادله بسیار کردند و آخر الامر حسن بن موسی الکاظم (علیه السلام) را شهید کردند و به بعضی هم جراحت رسیده بود و چون شب درآمد، لاعلاج روی به اطراف نهادند. اما جعفربن موسی الکاظم (علیه السلام) که درحین دفاع مجروح گردیده بود، در توابع ورامین به موضع سناردک (مکان فعلی) دراثر شدت جراحات وارده به شهادت رسید.»
مؤلفان ریاض الانساب و تاریخ خوار و ورامین نیز این نکته را تأیید می کنند.(آشنایی با سلاله پاکان، ص43ـ47، (با تلخیص) علامه نسابه، آیت الله سید شهاب الدین مرعشی نجفی در جواب سؤال دو تن از علمای پیشوای ورامین درباره هویت امامزاده جعفر، این گونه اظهار نظر فرموده است:
«امامزاده جعفر از فرزندان بلافصل حضرت موسی بن جعفر(علیه السلام) می باشند که در قریه خوار در اطراف مدینه منوره زندگی می کردند. جمعی ازآن قریه تصمیم گرفتند به خدمت حضرت علی بن موسی الرضا (علیه السلام) در مرو مشرف شوند و امامزاده جعفر را به سرپرستی خودشان انتخاب نمودند. چون ایشان عالم و دانشمند و زاهد بودند و به این قصد حرکت کردند، وقتی به ایران آمدند، مأمون حضرت رضا (علیه السلام) را شهید کرده بود. مأمورین مأمون، با این گروه دراطراف ساوه جنگیدند. عده ای از این جمع درآن درگیری شهید شدند. امامزاده جعفردر حین مبارزه با مأمورین مأمون، دراین جنگ مجروح شدند و با همان حالت بدان نواحی تشریف برده و در محل سناردک در اثر همان مجروح بودن شربت شهادت نوشیدند.»( همان، ص86)
کاتب نسخه خطی تاریخ خوار و ورامین می نویسد: «امامزاده جعفر در سناردک، در منزل مردی به نام جلال الدین به تاریخ 15 جمادی الثانی 217 قمری رحلت نموده است و سپس در گورستان محل مدفون شد.» (همان، ص44)
نکاتی که از زندگانی این امامزاده جلیل القدر به دست می آید، عبارت اند از:

1. وی از فرزندان بلافصل امام هفتم (علیه السلام) است و درباره مدفن وی تردیدی نیست که موضع کنونی، مدفن او است.
2. درباره محل جراحت آن بزرگوار ـ ساوجبلاغ یا ساوه ـ اختلاف است. آنچه مسلم است اینکه وی در اثرشدت جراحت، در این مکان فعلی شربت شهادت نوشیده است.
3. شهادت امامزاده جعفر در سال 217 بعید به نظر می رسد؛ زیرا مهاجرت سادات و علویان را به سرزمین ایران می توان به چهار گروه و دسته کلی تقسیم کرد: دسته اول، سادات و علویانی هستند که در زمان حجاج بن یوسف ثقفی به ایران مهاجرت کردند.
دسته دوم، سادات و علویانی بودند که در زمان ولایتعهدی امام رضا (علیه السلام) به عشق دیدار آن حضرت به ایران مهاجرت کردند؛ ولی اغلب آنان موفق به زیارت حضرت نشدند. آنان در بین راه با شنیدن خبر شهادت امام رضا (علیه السلام) و در اثر درگیری با مأموران عباسی، به دست آنان شهید شدند و یا فرارکردند و بعدها در اثر بیماری از دنیا رفتند.
گروه سوم، سادات و علویانی هستند که در قیام های مسلحانه علیه خلفای اموی و عباسی شرکت داشتند و بعد از شکست قیامشان، ازخوف خلفای عصر به ایران پناهنده شدند.
دسته چهارم، ساداتی بودند که در زمان حکومت علویان در طبرستان و گیلان به ایران مهاجرت کردند و برای همیشه ماندگار شدند.
امامزاده جعفر(علیه السلام) طبق اظهارات عالمان انساب، ازدسته دوم به شمارمی آید که برای دیدار برادربزرگوارش عازم ایران شد؛ ولی در میان راه، به دست دشمنان مجروح و در اثر شدت جراحت شهید شد. اگرآن بزرگوار بعد از شهادت امام رضا (علیه السلام) در سال 203 ق. مجروح شده باشد، آن وقت رحلت وی چهارده سال پس از شهادت حضرت رضا(علیه السلام) است که درست به نظر نمی رسد مگر آنکه امامزاده جعفر(علیه السلام) دیگری باشد که آن هم نیاز به تحقیق و بررسی کامل تری دارد.
اهالی محترم پیشوا معتقدند که امامزاده جعفر(علیه السلام) بعد از مجروح شدن، به این موضع پناه آورده و سپس شهید شده است و هم اکنون محل شهادت او را «شهیدگاه» می نامند و این مکان در نزد اهالی آن سامان، احترام و قداست خاصی دارد. میان شهیدگاه و محل تدفین و مرقد کنونی او، فاصله است.
از تاریخ دقیق شهادت وی، اطلاعی در دست نیست؛ ولی بی گمان شهادت آن بزرگوار در بین سال های 203 و 204 ق. بوده است.مقام معظم رهبری: «مردم ورامین این امامزاده عظیم الشان را چون جان شیرین در برگرفته اند.»
«اساساً پیشوا مرکز شهادت است. پایگاه شهادت نیکان و برگزیدگان است و برجسته ترین چهره شهید همین ‏بزرگواری است که این صحن و سرای به نام اوست فرزند موسی بن جعفر و سلاله پاک پیامبر مکرم ‏اسلام (صلی الله علیه و آله و سلم)».
ایت الله العظمی صافی گلپایگانی: «وجود حضرت امامزاده جعفربن موسی الکاظم (علیه السلام) در این منطقه ‏که ولایت اهل بیت را داشته اند نشانه ریشه داشتن تشیع در این منطقه است.» معظم له هنگامیکه ‏کارت دعوت آستانه که منقش به تصویر بارگاه ملکوتی امامزاده جعفر بود را رویت نمودند آن ‏تصویر را بوسید و فرمودند: «سلام من را به آقا امامزاده جعفر برسانید.»
ایت العظمی نوری همدانی: «شکوه صحن و سرای امامزاده جعفر نماینگر علاقه و محبت شدید ‏اهالی آن شهر به خاندان عصمت و طهارت است».
آیت االه محمودی امام جمعه محترم ورامین: «من بارها هرگاه خدمت مرحوم آیت الله العظمی ‏مرعشی نجفی می رسیدم . ایشان سراغ امامزاده جعفر(علیه السلام) را می گرفتند.‏»

امامزاده جعفر(ع) پیشوا( نمایی از امامزاده جعفر بن موسی سلام الله علیه شهر پیشوا )

امامزاده حلیمه خاتون(س) درقرن دوم می زیسته یا قرن پنجم؟

از آنجایی که در شجرنامه ایشان از طغرل خان (بیک) بعنوان حاکم محلی یاد شده است میتوان با استدلال تاریخ، حاکم وقت در زمان حیات امامزاده بی شک طغرل سلجوقی ست در حدود سال 443 قمری که بر اصفهان و لنجان حکومت کرده است.

ناصر خسرو (سیاح قرن پنجم قمری) در سفرنامه خود در بخش سفر به لردگان و لنجان گزارش می دهد :

و اول محرم از آن جا برفتیم و به راه کوهستان روی به اصفهان نهادیم. در راه به کوهی رسیدیم، دره تنگ بود. عام گفتندی این کوه را بهرام گور به شمشیر بریده است و آن را شمشیر برید می‌گفتند و آن جا آبی عظیم دیدیم که از دست راست ما از سوراخ بیرون می‌آمد و از جایی بلند فرو می‌دوید و عوام می‌گفتند این آب به تابستان مدام می‌آید و چون زمستان شود باز ایستد و یخ بندد، و به لوردغان رسیدیم که از ارجان تا آن جا چهل فرسنگ بود و این لوردغان سر حدپارس است، و از آن جا به خان لنجان (خولنجان امروزی) رسیدیم و بر دروازه شهر نام سلطان طغرل بیک نوشته دیدم و از آن جا به شهر اصفهان هفت فرسنگ بود. مردم خان لنجان عظیم ایمن و آسوده بودند هریک به کار و کدخدایی خود مشغول.

طغرل بیک که بود؟

طغرل بیک ابوطالب محمد بن میکائیل (۴۵۵–۳۸۵ هجری/ ۱۰۶۳–۹۹۳ میلادی) اولین سلطان سلجوقی و مؤسس سلسلهٔ سلجوقیان می‌باشد. او به مدت ۲۶ سال بر قلمرویی مشتمل بر ایران و سرزمین‌های همجوار همچون عراق، شام و قسمتی از ارمنستان حکومت کرد و سرانجام در سن ۷۰ سالگی در طجرشت درگذشت و در ری مدفون شد.

ایل طغرل، که بعدها به سبب نام نیای او، سلجوقیان نام گرفت، یکی از قبایل ترک بود که به رهبری پدربزرگ او، سلجوق، وارد ماوراءالنهر و سپس مرزهای ایران و خراسان بزرگ شد و پس از روابطی پیچیده با دیگر حکومت‌های مستقر در سرزمین‌های یاد شده، که گاهی دوستانه و زمانی خصمانه بود، توانست جایگاهی برای خویش مهیا کرده و به تعامل با خاندان‌های دیگر بپردازد. سلاجقه پس از مرگ رهبران خود، سلجوق و اسرائیل، به فرمان طغرل درآمدند و تحت رهبری او و چغری بیک به گسترش قلمرو خویش پرداختند. اگرچه در دورهٔ محمود و با شکستی که از سوی او متحمل شدند، تا مدتی تحرکات خویش را متوقف کردند. طغرل در سال ۴۲۹ هجری/ ۱۰۳۷ میلادی، از سوی بزرگان سلجوقی به عنوان سلطان برگزیده شد و به نام او خطبه جاری گشت. پس از مرگ محمود غزنوی و قدرت‌گیری سلطان مسعود، سلجوقیان به رهبری طغرل، در چندین مرحله لشکر غزنویان را به هزیمت واداشتند و گاهی متحمل شکست‌هایی نیز شدند، اما سرانجام با پیروزی سلجوقیان بر غزنویان در نبرد دندانقان به سال ۴۳۱ هجری و شکست و فرار سلطان مسعود غزنوی، طومار غزنویان در خراسان و نواحی اطراف پیچیده شد و سلجوقیان به عنوان قدرت جدیدی وارد مرزهای ایران شدند و هریک قسمتی از این سرزمین را به تصرف درآوردند که در این میان طغرل با حکومت بر عراق عجم و جبال و استقرار در نیشابور به عنوان پایتخت، به بسط و گسترش سرزمین خود به کمک برادر و خویشانش مشغول شد و سلسلهٔ سلجوقیان را در ایران پایه‌گذاری نمود. طغرل همچنین پس از پیروزی در نبرد دندانقان، با همراهی با سران سلجوقی در ارسال نامه‌ای به نزد خلیفهٔ بغداد و درخواست منشور حکومت و همچنین دریافت پاسخ مساعد خلیفه، آغازگر رابطه‌ای مهم میان دو حکومت گشت. طغرل در فاصله سال‌های ۴۴۶–۴۳۲ هجری، با توسل بر لشکرکشی و اعمال زور و یاری ابراهیم ینال، مناطق وسیعی از سرزمین ایران را به تصرف خویش درآورد و در ابتدا پس از فتح ری، آن مکان را پس از بازسازی، پایتخت خویش قرار داد اما پس از تسخیر اصفهان، در سال ۴۴۳ هجری، آن شهر را به پایتختی خویش برگزید. او سپس با حمله به آذربایجان، آن سرزمین را تحت فرمان خویش درآورد و در ادامه با لشکرکشی به ارمنستان و سرزمین‌های روم شرقی، قلمرو خویش را وسعت بخشید.

در این میان ابراهیم ینال نیز با لشکرکشی به روم شرقی و مناطق دیگر، بر وسعت قلمرو سلجوقیان افزود. لازم است ذکر شود در ابتدای کار و پس از استقرار طغرل در ری، سرزمین‌های تحت تصرف ابراهیم به علت خون‌ریزی و رفتار ناپسند او و لشکریانش، از وی مسترد شد که منجر به طغیان او بر علیه طغرل گشت و پس از شکست او در برابر طغرل و بخشش وی توسط او، ابراهیم دگربار به خدمت در رکاب طغرل مشغول گشت.

سال ۴۴۷ هجری، آغازگر عصر جدیدی در حکومت طغرل و سلجوقیان بود. او در این سال با قبول دعوت خلیفه و وزیر مبنی بر سفر به بغداد، صفحهٔ جدیدی در روابط سلجوقیان و عباسیان را گشود و با سلسله اقداماتش در آن مکان، جایگاهی رفیع را کسب نمود. طغرل در فاصله سال‌های ۴۵۱–۴۴۷ هجری با به بند کشیدن ملک رحیم بویه‌ای، حکومت آل بویه در عراق را برانداخت و خطبه نیز به نامش در آن مناطق جاری گشت. وی سپس به بازسازی بغداد همت گماشت و با ازدواج دختر چغری بیک با خلیفه، روابط حکومتش را با خلافت عباسی مستحکم کرد. سپس تکریت و موصل را به تصرف خویش درآورد و در پی این اقدام، یاران بساسیری که از دشمنان او و خلیفه بود، به طغرل پیوستند. او سپس دیاربکر را تحت سلطه درآورد و سنجار را نیز تصرف نمود. او طغیان دوبارهٔ ابراهیم ینال را با شکست و قتل او در نبرد، درهم کوبید و ارسلان بساسیری را که از مخالفان خلافت عباسی و هوادار فاطمیان مصر بود را سرکوب نمود.

طغرل در فاصله سال‌های ۴۵۵–۴۵۲ هجری، به ازدواج با دختر خلیفه با وجود مخالفت‌های خلیفه اقدام نمود که با اتفاقات و مشکلات فراوان انجام پذیرفت و سرانجام طغرل در سال ۴۵۵ هجری بدون داشتن جانشین، وفات یافت و سرزمینی پهناور را برای آیندگان به میراث گذاشت. طغرل را شخصیتی مذهبی و با ایمان معرفی کرده‌اند که به ساخت بناهای متعدد از جمله مسجد و مدرسه، همت فراوانی گماشت و با تعصبی که در مذهب حنفی داشت، در کنار عمیدالملک، عرصه را بر دیگر مذاهب اسلامی تنگ کرده بود. او را دارای شخصیتی عادل و بیزار از خون‌ریزی معرفی نموده‌اند که همواره از اقدامات سخت اجتناب می‌ورزید، اگرچه در تعدادی از منابع نیز به اعمال ظالمانه و ناشایست او و سپاهیانش اشاره دارند. لازم است ذکر شود که مهمترین عامل موفقیت طغرل در تصمیمات و اقداماتش، شخصیت عمیدالملک کندری بود که با ارائهٔ راهنمایی و ایده‌های ایرانی خویش، سهم فراوانی در پیشرفت طغرل داشت.

لازم به ذکر است سلسله سلجوقیان هم زمان با خلافت عباسیان نیز می باشد.

انتهای پیام/ح

دسته‌ها
فرهنگی معارف اخبار آخرین خبر اصفهان معرفی بقاع متبرکه ایران اسلامی بقاع متبرکه استان اصفهان دیگر خبرها اخبار آخرین عناوین

امامزاده جعفر(ع) و امامزاده مرتضی (ع)

به گزارش بقاع خبر، در پشت سردر ورودی یک هشتی بزرگ قرار دارد که در طرفین شمال و جنوب آن دو در چوبی قرار دارد . در سمت شمالی دالانی بوده که تخریب شده و در سمت جنوبی اتاق یا انباری بوده که آنهم تخریب شده است .

بعد از آن وارد حیاط میشویم که در گوشه شمال غربی آن مقبره برج مانند هشت پهلو امامزاده قرار دارد که کاشی نوشته آن سال 725 هجری را نشان میدهد . این بنا تنها برج آرامگاهی در شهر اصفهان است که توسط امیر حسین چوپان از امرای قرن هشتم ساخته شده است . نمای بیرونی آن دارای تزئینات نفیس کاشی کاری و کاشی نوشته های بی نظیری است . سنگ قبر امامزاده  از جنس سنگ یکپارچه با نقوش گل و بوته است . در پایین پای امامزاده سنگ قبر یک خانمی صفوی است که میگویند بنای امامزاده را مرمت کرده است . و در پشت سر امامزاده قبر آیت الله سید مرتضی موحد ابطحی متوفی 1413 ق وجود دارد .

برج آرامگاهی بر روی سکویی هشت ظلعی قرار دارد که نیمی از آن توسط خانه های شمالی تصرف شده است و دیوار خانه ها را به دیوار شمالی برج آرامگاه چسبانده اند . در ایوان پیش روی امامزاده چندین قبر دیده میشود :

آیت الله سید بهاء الدین مهدوی متوفی خرداد 1382 شمسی

بانو حاجیه منصوره فقیه ایمانی بنت آیت الله محمد تقی فقیه ایمانی و همسر حاج سید مرتضی موحد ابطحی متوفی 1365 شمسی

بانو حاجیه صدیقه فقیهی همسر سید بهاء الدین مهدوی متوفی 1384 شمسی

سیده علویه خانم روضاتی بنت حاج سید محمد روضاتی و همسر شیخ احمد فقیهی متوفی 1382 شمسی

آیت الله حاج شیخ محمد محزون متوفی خرداد 1387 شمسی

پایین ایوان : حاج علی منصوریان متوفی 1365 شمسی

سنگی قدیمی هم در کنار دیوار در سمت شرقی پایین ایوان دیده میشود که متعلق به خانمی است و برخی میگویند این خانم بانی مرمت بقعه است .

* در گوشه جنوب غربی حیاط ( روبروی برج آرامگاه ) بقعه دیگری قرار دارد که پلان چلیپایی دارد . در چشمه جنوبی این بقعه قبری است به نام امامزاده مرتضی که برخی او را برادر و برخی پدر وی میگویند . در چشمه غربی هم سنگ قبری ناشناس از دوره صفوی است .

در محل امامزاده جعفر مدرسه علمیه ای بزرگ بوده که از مراکز مهم علمی قبل از صفویه محسوب میشده و تا قرن یازدهم پابرجا بوده است . دارای حجره هایی بوده و کاشی کاری شگرفی داشته است . ساختمان مدرسه از آثار ممتاز دوره ایلخانی بوده است .شاردن در موردش نوشته : با وجود قدمت ساختمان بسیار زیباست ، نقاط مهم آن از سنگ مرمر و کاشی بنا شده است .

متاسفانه در قرن اخیر مدرسه را مجاورین خراب کرده و جزء خانه های خویش نموده اند . سنگ ها و کاشی های آن نیز به سرقت رفته است .

دسته‌ها
أماکن مذهبی دیگر خبرها دیگر حوزه ها امامزادگان مناسبت ها اخبار آخرین خبر حضرت محمد ( ص ) اخبار ویژه اخبارپایگاه حضرت امام علی ( ع ) اخباربقاع متبرکه معرفی بقاع متبرکه ایران اسلامی بقاع متبرکه شجره طیبه استان اصفهان دیگر خبرها اخبار آخرین عناوین

آشنایی با امامزاده محمد هلال بن علی، در آران و بیدگل

به گزارش بقاع خبر، هلال بن علی (ع) از لحاظ نسبی از مادر به پیامبر (ص) و حضرت زهرا (س) می رسد و از پدر با کمترین واسطه به امیر مؤمنان علی (ع) منسوب است. این امامزاده نخستین امامزاده‌ای است که پس از واقعه کربلا وارد کشور ایران شد. مادر حضرت هلال بن علی (ع) اُمامه (دختر زینب، فرزند پیامبر (ص)) است و در واقع اُمامه دختر خواهر حضرت زهرا (س) و نوه رسول خدا حضرت محمد مصطفی (ص) میباشد. حضرت امیرالمؤمنین (ع) هفده فرزند پسر داشتند که یکی از این فرزندان محمد هلال (ع) بوده است. این امامزاده در شب اول ماه رمضان چشم به جهان گشود. دلیل نامگذاری ایشان بدین صورت بوده است که حضرت علی (ع) نگاهی به هلال اول ماه کردند و فرمودند چهره فرزند من همچون هلال می درخشد، و بر همین اساس او را محمد هلال (ع) نامیدند.

آشنایی با امامزاده محمد هلال بن علی، در آران و بیدگل

حضرت هلال بن علی (ع) نیز در جریان واقعه کربلا در شهر طائف ساکن بودند و به دستور امام حسین (ع) به تبلیغ دین و هدایت مردم می پرداختند. ایشان پس از اطلاع از واقعه کربلا برای همراهی اسرا به طرف شام حرکت کردند، اما بین راه با موانعی روبه رو شدند و در حالی که حضرت زخم بر تن داشتند، به نوش آباد و سپس آران و بیدگل می آیند. پیرمردی که بابا یعقوب نام داشت او را در سرداب منزل خود پناه می دهد.

آشنایی با امامزاده محمد هلال بن علی، در آران و بیدگل

حضرت محمد هلال (ع) پس از سه سال تبلیغ و ارشاد مردم در این مکان، دار فانی را وداع می گویند. یکی از ویژگی های مردم آران و بیدگل این است که مردم این شهر در طول تاریخ نه تنها دستشان به خون هیچ امامزاده ای آلوده نشده، بلکه پذیرای اولاد حضرت زهرا (س) و مهمان نواز فرزندان اهل بیت (ع) بوده اند و تعدد وجود بارگاه این امام زادگان در آران و بیدگل تأییدی بر این مطلب می باشد.

آشنایی با امامزاده محمد هلال بن علی، در آران و بیدگل

انتهای پیام/ح

 

دسته‌ها
عتبات عالیات أماکن مذهبی فرهنگی معارف امامزادگان اخبار آخرین خبر اخبار ویژه اصفهان اخباربقاع متبرکه معرفی بقاع متبرکه ایران اسلامی بقاع متبرکه استان اصفهان اخبار آخرین عناوین

امامزاده درب امام اصفهان

به گزارش بقاع خبر، امامزاده ابراهیم و زین العابدین که امروز به امامزاده درب امام شهرت یافته است سالانه بسیاری از توریست های عربی را که جدشان به این دو امامزاده بر می گردد را به این مکان متبرکه می کشاند.

نسب این دوبزرگوار براساس شجره نامه سادات امامی «ابراهیم بن محمد بطحانی بن قاسم بن حسن بن زید بن حسن بن علی بن ابی طالب» است.

قدمت این مکان که به زمان سلجوقیان بر می گردد توسط دختر جهان شاه قراقیون لو بنانهاده شد.

به گفته آقای بدیعی، خادم امامزاده درب امام، دختر جهان شاه قراقیون لو ۷۰۰ سال پیش با آمدن بر سر خاک این دو امامزاده، حاجت خود را گرفت و بنای فعلی امامزاده را بنا نهاد.

وی به خبرنگار مهر گفت: پس از آن اکثر شاهزادگان زمان صفوی و ایلخانی به این مکان آمدند و گاها در این مکان مدفون هستند که از آن جمله می توان به قبر محمود افغان اشاره کرد که در یکی از رواق های این مکان متبرکه و تاریخی دفن است.

این خادم امامزاده ابراهیم و زین العابدین (ع) در خصوص تاریخچه امامزاده می‌گوید: این دو امامزاده در یک مقطعی از تاریخ به همراه کاروان بعد از شهادت امام رضا به منظور عرض تسلیت به نبیره ها و نوه های امام رضا (ع) عازم ایران شدند اما سفر آنها در حالی بود که سپاهی از ملعون عباسی و هارون رشید آنها را تا ایران تعقیب کردند.

وی بیان داشت: در این تعقیب و گریز دو امامزاده ابراهیم و زین العابدین به محله درب امام اصفهان مراجعه کردند و به نبیره ها و نوه‌های سید بن جبیر که از یاران امام حسن مجتبی (ع) بود، پناه آورد.

وی که بیش از چند سال است خادم امامزاده درب امام است، در خصوص سید بن جبیر می‌گوید: سید بن جبیر از مفسران قران است که برای ترویج دین اسلام به اصفهان سفر کرده بود و امروز در مسجدی داخل امامزاده مدفون است.

“فلسفه نان و ماست هایی که مردم برای حاجات خود به نذر می آورند”

این خادم امامزاده ابراهیم و زین العابدین (ع) اظهار داشت: دو امامزاده در حالی به نوه های سید بن جبیر پناه آورند که سید بن جبیر به هنگام آوردن نان و ماست برای پذیرایی از آنها مشاهده کردند که امامزاده ابراهیم و زین العابدین توسط دشمنان به شهادت رسیدند و همین شد که از آن زمان تاکنون مردم برای رفع حاجات خود نان و ماست نذر دو امامزاده می کنند.

وی اعلام کرد: هرحاجت گیرنده سه تا نان و ماست نذر می کند که یکی را قبل از گرفتن حاجت ادا و دو بار نذری نان و ماست را پس از ادا شدن حاجت، بین مردم توزیع می کنند.

وی گفت: در شجره نامه امامزاده ابراهیم و زین العابدین آمده که ۱۲ امامزاده دیگر نیز در این محل خاک هستند اما محل دفن آنها مشخص نیست.

حاج حسین بدیعی یکی از ساکنان محله درب امام که  ۶۷ سال سن دارد در خصوص معجزات دو امامزاده می گوید: تاکنون بسیاری از اشخاص توانستند حاجات خود را با توسل بر امامزاده، بگیرند و این از معجزات این دو بزرگوار است.

وی با اشاره به اینکه محله درب امام به دلیل اینکه تمام ساکنان این محله سادات هستند به این نام معروف شده است، اظهار داشت: بیشتر سادات از گروه طباطبائیان، سید رضوی‌ها و امامی ها هستند.

بدیعی با اذعان اینکه خود نیز شفا یافته امامزاده ابراهیم و زین العابدین است، می گوید: امامزاده درب امام در کنار امامزاده احمد و اسماعیل از معتبرترین امامزاده های شهر اصفهان است.

وی با بیان اینکه کسی نباید نان و ماست نذر کرده امامزاده ابراهیم و زین العابدین (ع) را دست کم بگیرد، گفت: در محله درب امام مکانی به نام خوابجون است که امروز به محله بابلدشت معروف است و خوابگاه این دو امامزاده در این مکان قرار داشته است.

بدیعی اعلام کرد: به رسم دوران صفوی شیر سنگی در حیاط امزاده به منظور حفاظت از امامزاده تعبیه شده است.

پنجره ای نفیس از امامزاده که در چهلستون نگهداری می شود

از جمله آثار گرانبهای میراثی در این بنا که سبب شده این بنا در فهرست آثار به ثبت رسیده ملی نیز قرار گیرد گچبری های کم نظیر این مجموعه تاریخی – مذهبی است. همچنین سردرب این امامزاده از آثار نفیس به شمار می رود که با خط ثلث بروی آن تزئین شده است. یکی دیگر از اجزای با ارزشمند این بنا پنجره گچبری امامزاده است که در دوران پهلوی به منظور نگهداری از آن به عمارت چهلستون انتقال داده شد.

این امامزاده در دوران های مختلف مورد توجه بسیاری از پادشاهان ایران قرار گرفته است و هریک به تناسب معماری زمان خود بخشی را به ایتن بنا افزوده یا ترمیم کرده اند که از جمله این پادشاهان که ارادت بسیار به این امامزاده داشته است، شاه عباس کبیر بود که به سبب توجه به این بنا بخشی از موقوفات خود را برای مصرف دراین امامزاده صرف کرد.

مدیرکل اوقاف و امور خیریه استان اصفهان در ارتباط با اهمیت این امامزاده می‌گوید: امامزاده درب امام از امامزاده های معتبر شهر اصفهان است که هر ساله گردشگران زیادی برای تماشای فضای حاکم بر امامزاده به این مکان که به محله امامیه معروف است، مراجعه می کنند.

حجت‌الاسلام و المسلمین رضا صادقی با اعلام اینکه اکثر گردشگران از توریست‌های عربی و به ویژه عراقی هستند که به منظور عبادت از جد خود به این مکان مراجعه می کنند، اعلام کرد: مراسم های بزرگی هر ساله در این امامزاده برپا می شود.

وی اظهار کرد: امامزاده درب امام ضمن اینکه یک مکان متبرکه برای مسلمان است و از یک فضای معنوی برخوردار است به جهت تاریخی بودن نیز ارزش گردشگری دارد.