بقعه امامزاده احمد میانی در قلب شهر مقدس قم

به گزارش بقاع خبر، نسب این امامزاده با پنج واسطه به امام علی(ع) می رسد ،این پنج واسطه شامل سید ابو احمد محمد بن عبدالله الثانی بن جعفر الثانی بن عبدالله بن جعفر الاصفر بن محمد الحنیفه بن الامام امیرالمومنین علی(ع) می شود.

این بقعه در شمال شرقی قم و در میانه بقاع چهار امامزاده و امامزاده سید علی واقع است و چون در میان دو بقعه واقع شده در زبان مردم به نام امامزاده میانی خوانده می شود.

این بارگاه از آثار قرن دهم هجری است و متضمن آثار هنری و گچ بری زیبا و گنبد هرمی می باشد، همچنین بقعه شاهزاه ابو احمد بن محمد حنفیه در وسط صحن واقع شده که در جانب شرقی و مدخل آن ایوانچه ای است با جدار سفید کاری و پوشش مقرنس گچی که در نوع خود بی نظیر است.

هجرت امامزاده ابو احمد محمد ظاهرا در سال 250 هجری قمری پس از قیام و شهادت یحیی بن عمربن یحیی صورت گرفته است زیرا در این سال بود که متوکل آزار و اذیت خود را نسبت به سادات مضاعف کرد و همین باعث مهاجرت تعداد زیادی از علویان به قم، کرمان، فارس، اصفهان و خراسان و طبرستان شد.

روایت شده است که ابواحمد محمد بن عبدالله از کوفه به قم آمد و در این شهر ساکن شد تا این که فوت کرد و او را در مقبره مالک آباد به خاک سپردند و از او فرزندی باقی نماند.اکثر عموها و عموزادگان این سید جلیل القدر، در قم، ری و اصفهان سکونت داشته و امامزاده جلیل القدر شاه سید علی مدفون در پانصد متری مزاد امامزاده احمد، یکی از نوادگان عموی وی به شمار می آید.