آداب و رسوم مردم در 27 ماه رمضان+عکس

دوختن کیسه‌ مراد نیز از دیگر مراسم سنتی این ماه بود که در روز 27 ماه رمضان، پارچه‌ای را به مسجد می‌بردند و بین دو نماز ظهر و عصر، پارچه را برش می‌دادند و اعتقاد داشتند، نباید از قیچی استفاده کنند و از چاقو یا تیغ استفاده می‌شد و با نخی که همرنگ پارچه باشد، کیسه‌ای می‌دوختند و بین دو نماز از میان کیسه، نخ سبزی را عبور می‌دادند و انتهای نخ را به چند نخ گره می‌زدند و نخ را از سکه سوراخ داری که فردی حاجت دار داده بود، به سرکیسه می‌بستند.پس از دوخت کیسه، آن را به فرد سفارش دهنده می‌دادند که تا وقتی حاجتش برآورده شود، از آن نگهداری کند و پس از برآورده شدن حاجت، سر کیسه را باز کند و سکه سوراخ‌دار را بیرون آورد و زیر لباس بدوزد، به طوری که دیده نشود و همیشه همراهش باشد.

ذکر گرفتن در مساجد

پخت نان مراد

پخت نان مراد نیز از دیگر رسوم در شب بیست و هفتم ماه رمضان بود که به نان بیست و هفتم معروف است.برای تهیه و پخت این نان که در ابعاد کوچک و شبیه لقمه بود ، باید پول آرد آن را از هفت نفر از اهل سادات یا پنج نفر مومن که نام پنج‌ تن را داشتند تهیه می کردند   و آرد نان را نیز از نانوایی که رو به ‌قبله است می خریدند، آرد را خمیر می کردند و نان می پختند و در میان مردم تقسیم می کردند.
خانواده هایی که مریض داشتند یا فرزندشان خدمت سربازی بود، نان مراد را می پختند. آنها گاهی نان را خشک می کردند و در جیب سرباز و یا فردی که در زندان بود می گذاشتند، سرباز به خانه می آمد و زندانی نیز از بند آزاد می شد.

رسم شکستن گردو

وی با بیان اینکه رسم شکستن گردو هم برای بازگشایی بخت دختران دم بخت برگزار می شد که اکنون هم کم و بیش وجود دارد ادامه داد: افرادی که دختر دم بختی داشتند مفداری ‌گردو تهیه کرده و از پله های مسجد جامع بالا می رفتند ودر هر پله یک عدد گردو را زیرپا می شکستند و زمانی که به بالای مسجد رسیدند بر گنبد مسجد دعای خاصی می خواندند و هفت دور می چرخیدند و از پله ها پایین می‌آمدند در دست دختر دم بخت، قفل و شیرینی بود که وقتی دختر از پله های مسجد جامع پایین آمد به اولین نفری که جوان بود می رسید قفل را به وی می داد تا آن را باز کند و به وی شیرینی تعارف می کرد که معتقد بودن بخت دختر باز شده و همسر مناسبی پیدا می کند.

تهیه حلقه مراد

پول تهیه انگشتر را از هفت نفر که اسامی ائمه را داشتند می گرفتند و مقداری پول هم خودشان به آن اضافه می کردند و به زرگر سفارش می دادند تا انگشتری از جنس طلا یا نقره به اندازه انگشت فرد مریض بسازد و روز 27 ماه رمضان حلقه در دست فرد می کردند به عبارتی؛ اگر فرد مورد نظر دختر بود حلقه را دستش می کردند و اگر پسر بود حلقه به گوش راستش آویزان می کردند.

بردن عروس به مسجد

در کاشان رسم بوده که شب ۲۷ ماه رمضان، تازه‌عروس را به مسجد ببرند و او را در صف اول نماز جماعت جای دهند. پس از خواندن نماز مغرب و عشا، مقداری شیرینی یا خرما بین نمازگزاران تقسیم می‌کردند.

هدیه بردن برای عروس در 27 ماه رمضان

یکی از رسومی که سال‌ها در ایام ماه مبارک رمضان در میان خانواده‌های اصفهانی مرسوم است، هدیه بردن در شب بیست و هفتم ماه مبارک رمضان برای تازه‌ داماد و عروس‌هاست. درگذشته طبق‌های بزرگ آجیل و میوه، شیرینی‌های ماه رمضان از زولبیا، بامیه، پشمک، قطاب و لباس و طلا و غیره برای عروس‌ها برده می‌شد  سال اول خانواده داماد برای عروس هدیه می‌آورند و اما رمضان دوم این وظیفه خانواده عروس است که برای خانواده داماد هدیه ببرند که معمولاً سال دوم دیگر عروس داماد سرزندگی خود رفته‌اند و خانواده عروس هدیه به خانه عروس و داماد می‌آورند.

گرچه ممکن است برخی از این رسوم، به خرافه نزدیکتر باشد اما در هر حال به بخشی از آداب و رسوم مردم تبدیل شده بود  واکنون  نظیر این مراسم ها در بسیاری دیگر از نقاط کشور نیز مرسوم است و مردم رمضان خود را پس از دعا و نیایش، به ذوق برپا داشتن این مراسم ها سپری می کنند.

منبع: رویداد ایران