فتوای تاریخی “میرزای بزرگ شیرازی”

به گزارش بقاع خبر؛ ناصرالدین شاه قاجار در سفر به فرنگ، دچار کم پولی شده بود ، امتیاز کشت، تولید و فروش تنباکو به مدت بیش از نیم قرن را به

یکی از سرمایه‏ داران انگلیسی به نام تالبوت واگذار می‏کند که با مخالفت علما و مردم مواجه می‏گردد .

 

پس از مبارزات گسترده و گذشت هفده ماه از امضای قرارداد تنباکو، میرزای بزرگ شیرازی در فتوای مشهور خود، استعمال تنباکو را در حکم محاربه با امام

زمان(عج) اعلام می‏کند و به شاه هشدار می‏دهد که در صورت عدم لغو قرارداد، فرمان جهاد صادر خواهد کرد.

 

سرانجام پایداری علما و حمایت مردم، ناصرالدین شاه را به پرداخت غرامت به تالبوت انگلیسی و لغو قرارداد مجبور ساخت.

 

چند نکته :

شروع فتوا با نام خدا، نشانه قداست کلام و یاری خواستن از قدرت بی پایان خداوندی است. واژه «الیوم»، به معنای «امروز» نیز نشان دهنده

آن است که فتوا به مناسبت امری مستحدث صادر شده و در حقیقت، از احکام ثانویه است.

 

واژه «استعمال»، برای هر نوع استفاده و مصرف توتون و تنباکو به کار می رود و همراه با قید «بأی نحوکان» به معنای «هر گونه که باشد»، جلوی هر نوع

نیرنگ و حیله به ظاهر شرعی را می گیرد.

 

به جای کاربرد واژه «حرام»، از تعبیر حساس و تکان دهنده «در حکم محاربه با امام زمان عج) است»، استفاده شده است. این تعبیر، استعمال توتون و تنباکو را از حد گناهی معمولی به بالاترینِ گناهان که همان تیغ کشیدن به روی ولی خدا و ستیز با کیان اسلام است، بالا برده است.