عملیات بیت المقدس ، روز خلیج فارس ، نزول تورات

• آغاز عملیات بزرگ بیت‏ المقدس (۱۳۶۱ش
• روز ملی خلیج فارس
• نزول کتاب مقدس تورات بر “حضرت موسی بن عمران” به نقل از نبی اکرم(ص

به گزارش بقاع خبر: قرآن کریم تاریخ را عبرت خرمندان قلمداد نموده ” لقد کان فی ق صصهم عبره لاول ی الالباب . به راستی در سرگذشت آنان برای خردمندان عبرتی است . (سوره مبارکه یوسف، آیه ۱۱۰ ) حضرت علی(ع) در وصیتی به امام حسن(ع) :” تاریخ را مطالعه کن و در اخبار ملت ها و تحولاتی که برای جامعه ها پیش آمده است، فکر کن تا مانند چشمی باشی که از اول تا آخر دنیا، آن را مطالعه و مشاهده کرده است.” (نهج البلاغه – نامه ۳۱) . محققان و پژوهشگران در خصوص فوائد مطالعه تاریخ به مولفه های نظیر ، عبرت آموزی از گذشته به عنوان چراغ راه آینده ؛ آشنایی با میراث گذشتگان ؛  شناخت علل عظمت و انحطاط جوامع ؛علم به قوانین و سنن حاکم بر زندگی ؛ آشنایی با روح ملت ها و آشنائی با عوامل پیش برنده تاریخ اشاره نموده اند .از این رو پایگاه خبری امام زادگان و بقاع متبرکه – بقاع خبر- هر روز به برخی وقایع و رخ دادهای تاریخی اشاره می کند .

آغاز عملیات بزرگ بیت ‏المقدس (۱۳۶۱ش

بلافاصله بعد از پایان عملیات پیروزمندانه فتح المبین در فروردین ۱۳۶۱، کار آماده سازی نیروها با قدرت و سرعت خارق‏العاده‏ای انجام گرفت و لشکرهای سپاه و ارتش به مناطق عملیاتی اعزام شدند. با اعزام‏های گسترده، مناطق عملیاتی مملو از نیرو گردید و دست فرماندهان اسلام برای انجام بزرگ‏ترین عملیات درون مرزی باز شد. پس از مشورت‏های فراوان، سرانجام عملیات به صورت گسترده غیر کلاسیک پیش‏بینی گردید و ابتکارات و تجارب و خلاقیت‏های رزمندگان اسلام، نقش واقعی خود را در این عملیات باز یافتند. تا اینکه عملیات بزرگ بیت‏المقدس در تاریخ ۶۱/۲/۱۰ با رمز یا علی ابن ابی طالب(ع) در جبهه‏های جنوب، جنوب اهواز و شمال خرمشهر در وسعتی در حدود ۵۴۰۰ کیلومتر مربع و در سه مرحله آغاز شد و تا ۴ خرداد ۶۱ به طول انجامید که مهمترین هدف آن آزادسازی خرمشهر بود. با آغاز مرحله اول و آزاد شدن قسمتی از خاک میهن اسلامی، آژانس‏های خبرپراکنی به تکاپو افتادند تا با وارونه جلوه دادن حقیقت، پیروزی‏های ایران را خنثی و کم اثر جلوه دهند. در ادامه، با عبور بی‏نظیر رزمندگان اسلام از محور کرخه و رسیدن به مرزهای بین‏المللی از شمال منطقه درگیری و جهش بلند آنها از جاده اهواز – خرمشهر و استقرار در ۱۷ کیلومتری نوار مرزی، شهر هویزه به محاصره سپاهیان اسلام درآمد. تلاش عراق برای حفظ هویزه ناکام ماند و پس از مقداری درگیری، نیروهای پیروز اسلام وارد شهر هویزه گردیدند. در نهایت، خونین شهر پس از ۵۷۸ روز اسارت در سوم خرداد ۱۳۶۱ آزاد شد و به آغوش میهن اسلامی بازگشت. برخی از نتایج عملیات بزرگ بیت‏المقدس عبارتند از: تلفات نیروی انسانی دشمن: اسیر ۱۹۰۰۰ نفر، کشته و زخمی ۱۶۵۰۰ نفر؛ آزاد شدن ۵۴۰۰ کیلومتر مربع از اراضی جمهوری اسلامی از جمله مراکز مهمی چون شهر خرمشهر، هویزه و پادگان حمید و تأمین امنیت ۱۸۰ کیلومتر از خط مرزی؛ تجهیزات و امکانات و دشمن نیز خسارات ذیل را متحمل شدند: تانک و نفربر: ۲۵۰ دستگاه انهدامی و ۱۰۵ دستگاه اغتنامی، هواپیما: ۴۰ فروند انهدامی، خودرو: ۲۰۰ دستگاه انهدامی و ۳۰۰ دستگاه اغتنامی، توپخانه: ۳۰ قبضه انهدامی و ۳۰ قبضه اغتنامی. عملیات فتح آفرین بیت‏المقدس سرانجام پس از ۲۵ روز نبرد فراموش نشدنی و با پاکسازی دشمن از قسمت اعظم خاک جنوب و در نهایت با فتح خرمشهر به پایان رسید و برگی زرین از دلاوری‏ها و رشادت‏های غیور مردان لشکر توحید به تاریخ حماسه‏سازان افزود.

روز ملی خلیج فارس

نام تاریخی این خلیج، در زبان‌های گوناگون، ترجمه عبارت خلیج‌فارس یا دریای پارس بوده است . خلیج‌فارس پس از خلیج‌ مکزیک و خلیج هودسن، سومین خلیج‌ بزرگ جهان به‌شمار می‌آید. به سبب وجود منابع سرشار نفت و گاز در خلیج‌فارس و سواحل آن، این آبراهه در سطح بین‌المللی، منطقه‌ای مهم و راهبردی به‌شمار می‌آید. زمین‌شناسان معتقدند صورت نخستین خلیج‌فارس در کنار دشت‌های جنوبی ایران تشکیل شد و به مرور زمان ، شکل ثابت کنونی خود را یافت. خلیج‌فارس اصلی‌ترین نامی است که از کهن‌ترین منابع بر جای مانده است. جغرافی‌دانان و تاریخ‌نگاران اسلامی، همچون طبری، مسعودی و یعقوبی به اتفاق در کتب خطی به جای مانده از خود اذعان دارند که تمامی نواحی خلیج‌پارس در دوره‌های پیش از اسلام به ایران تعلق داشته است . ابن‌حوقل بغدادی در کتاب خود «صوره العرض» از این منطقه به عنوان دریای پارس نام می برد . شورای‌عالی انقلاب فرهنگی با توجه به هدف قراردادن هویت فرهنگی و تاریخی ملت ایران، روز اخراج پرتغالی‌ها از تنگه هرمز ، دهم اردیبهشت را به‌عنوان روز ملی خلیج‌فارس نامگذاری کرد . مهمترین اسناد جهانی در تأیید مالکیت خلیج فارس : قدمت “خلیج فارس ” با همین نام چندان دیرینه است که عده‌ای معتقدند “خلیج فارس گهواره تمدن جهان یا خاستگاه نوع بشر است “. یونانی‌های باستان این خلیج را “پرسیکوس سینوس ” یا “سینوس پرسیکوس ” که همان خلیج فارس است نامیدند، از آنجا که این نام برای نخستین بار در منابع درست و معتبر تاریخی که غیر ایرانیان نوشته‌اند آمده است، هیچگونه شائبه نژادی در وضع آن وجود ندارد. در زیر به مهمترین اسناد جهانی در تأیید مالکیت خلیج فارس اشاره‌ای خواهیم داشت. – فلاویوس آریانوس که در قرن دوم میلادی می‌زیسته در کتابی که درباره جنگهای اسکندر نوشته بود از سفر دریاسالار ارتش اسکندر به دریای پارس نام برده است. وی این دریای پارس را به نام پرسیکون کایتاس نوشته است که همان خلیج فارس کنونی است. – استرابون جغرافی‌دان نامور یونانی که تا ۱۹ پس از میلاد می‌زیسته است در نقشه‌های خود از همین نام برای دریای پارس استفاده کرده است. – کلودیس پتوله یا بطلیموس جغرافی‌دان – نقشه نگار ریاضیدان و نویسنده قرن دوم میلادی در کتابهای نقشه‌های جهان خود که شامل ۲۷ نقشه از جهان و کشورهای مختلف است نام دریای پارس را به نام پرسیکوس سینوس آورده است. وی امپراتوری شاهنشاهی اشکانی را به تصویر کشیده است. – کوین کورسیوس روفوس مورخ نامدار رومی که یورشهای اسکندر به کشورهای مختلف را به رشته تحریر در آورده است در قمستی مربوط به ایران از دریای پارس به نام “اکوارم پرسیکو ” نام برده است که در پارسی امروزی به معنی آبگیر پارس ترجمه می‌شود. – ابوبکر احمدبن محمد معروف به ابن فقیه در کتاب نامور خود ( مختصر البلدان ) از دریای پارس به نام بحر فارس نام برده است. – ابوعلی احمدبن عمر در کتاب خود ( الاعلاق النفیسه ) از دریای ایران به نام خلیج فارس نام برده است. -در کتاب عجایب الاقا لیم السبعه الی نهایه ا لعماره نام دریای ایران به صورت بحر فارس آمده است. – در کتاب المسالک الممالک ابن خرداذبه بحر فارس مشهود است. -ابوا لحسن علی حسین مسعودی مورخ نامدار در کتاب مشهور خود به نام مروج الذهب – التنبیه و الاشراف این دریای ایرانی را به نام حقیقی‌اش یعنی دریای پارس آورده است. – ابن المطهر المقدسی در کتاب تاریخ خود ( البلدء و التواریخ ) نام دریای پارس را ذکر کرده است. – ابن حوقل در کتاب صوره الارض نام دریای پارس را آورده است. – المقدسی در کتاب احسن التقاسیم فی معرفه الاقالیم نام دریای پارس را نوشته است. – ابوریحان بیرونی فیلسوف بزرگ ایرانی در کتاب عظیم التفهیم لاوائل صناعه التنجیم نام دریای پارس را ذکر کرده است. – ابوعبدالله محمد بن محمد معروف به الشریف الادریسی در کتاب نزهه المشتاق فی اختراق الافاق نام دریای فارس را به روشنی چند بار آورده است. – ابن بلخی در کتاب فارسنامه‌اش که یکی از مشهورترین کتب تاریخی است نام دریای پارس را آورده است. – یاقوت حموی در کتاب معجم البلدان نام دریای پارس را ذکر کرده است. – قزوینی در کتاب آثار البلاد و اخبار العباد و عجایب المخلوقات و غرائب الموجودات نام دریای پارس را آورده است. – ابوالفداء در کتاب تقویم البلدان نام دریای پارس را نوشته است. -شمس الدین ابوعبدالله محمد ابن ابی طالب در کتاب نخبه الدهرفی عجایب البروالبحر نام دریای پارس را ذکر کرده است. – شهاب الدین احمد بن عبدالوهاب در کتاب نهایت الارب فی فنون العرب نام دریای پارس را ذکر کرده است. – حمدالله مستوفی قزوینی در کتاب نزهه القلوب نیز نام دریای پارس را آورده است. – ابن بطوطه در سفرنامه خود به نام تحفه النظار فی غرایب الامصار و غرائب الاسفار نیز نام دریای پارس را ذکر کرده است. – حاج خلیفه در کتاب کشف الظنون نیز از دریای پارس نام آورده است

نزول کتاب مقدس تورات بر “حضرت موسی بن عمران” به نقل از نبی اکرم(ص

تورات، لفظ عربی شده کلمه «تورا» به زبان عبری است که به‌معنای تعلیم و آموزش یا ارشاد است، یهودیان آن را ناموس، شریعت و قانون می‌دانند، اما «تورات» در متداول‌ترین کاربرد، نام پنج سفر کتاب اول عهد عتیق (تورات) و از کتاب مقدس یهودیان است که به “اسفار خمسه” نیز مشهور است. واژه تورات، گاه بر کل “عهد عتیق” اطلاق می‌شود. این تورات را به عقیده یهودیان، خداوند از طریق موسی کلیم‌الله، یکی از پیامبران اولوالعزم (صاحب کتاب) در کوه سینا به بنی اسرائیل در پنج کتاب (سفر) ابلاغ کرده است. از همین‌رو، اعتقاد به آسمانی بودن تورات از ضروریات دین یهود است. بیش‌تر یهودیان معتقد هستند که تورات به دو صورت کتبی و شفاهی، در مدت چهل سال اقامت بنی اسرائیل در بیابان بر موسی نازل شد و او آن را بر قوم خود آموخت و این مطالب بر سطح دو لوح سنگی بود. در این کتاب (تورات) که دستورات اصلی مربوط به راه و رسم زندگی اخلاقی و جسمانی آمده است، از ابتدای آفرینش شروع و با بیان مرگ حضرت موسی (ع)، قبل از تسخیر کنعان توسط بنی اسرائیل، تمام شده است. باید گفت که یکی از مجموعه کتاب‌های دینی یهودیان که به اختصار «تنخ» می گویند، “تورا” یا “اسفار خمسه” معروف به شریعت حضرت موسی است. • این پنج سفر کتاب اول یا این پنج کتاب سفر از کتاب مقدس عبارت‌اند از: ۱- سفر تکوین یا پیدایش؛ در اینجا داستان آفرینش جهان و سلسلهالنسب انسان، سرگذشتی از آدم و حوا، نوح، ابراهیم، لوط، اسماعیل، اسحاق، یعقوب و فرزندان اوست و با سرگذشت مرگ حضرت یوسف علیه‌السلام به پایان می‌رسد. ۲- سفر خروج؛ در اینجا مطالبی چون ماجرای بردگی بنی اسرائیل در مصر، تولد و پیامبری حضرت موسی (ع)، خروج بنی اسرائیل از مصر و سرگردانی آن‌ها در بیابان است. در این سفر خروج، احکام بسیاری گفته شده و اعطای ده فرمان یا «احکام عشره» به حضرت موسی (ع) در همین بخش است. ۳- سفر لاویان؛ شامل احکام دینی و شرعی و آداب و قواعدی است که درواقع به‌منزله کتاب راهنمای کاهنان بنی اسرائیل از «سبط لاوی» و آداب عبادت در معبد و حدود طهارت و پاکی و نهی از زنا با محارم و سایر روابط جنسی و اوقات مقدس و اعیاد خاص است. ۴- سفر اعداد؛ شامل مسافرت بنی اسرائیل در دشت (بیابان) و حوادثی که بین راه مصر و سرزمین موعود بر این قوم گذشت و فتح اراضی کنعان است. ۵- سفر تثنیه؛ تکرار شرایع و مقررات و فرمان‌های اسفار قبلی از زبان حضرت موسی (ع) خطاب به بنی اسرائیل به‌طور اختصار و تعیین یوشع به‌عنوان رهبر بنی اسرائیل و درنهایت، درگذشت حضرت موسی (ع) پیغمبر است و چون تکرار احکام و گزارش‌های قبلی است، گاه آن را «تکرار تورات» یا «تورات مکرر» گویند. در سنت یهودیت و مسیحیت، تورات را به موسی (ع) نسبت می‌دهند ولی چنین برداشتی ندارند که عین الفاظ تورات، وحی الهی است. لذا از این نظر با مسلمانان فرق دارند، زیرا مسلمین تورات تحریف نشده را عین وحی الهی می‌دانند. • کلمه تورات ۱۸ بار و عناوین دیگری از آن مانند کتاب صحف موسی (ع) و… در قرآن ذکر شده است. قرآن کریم تصریح دارد که خداوند تورات را به‌وسیله وحی بر موسی علیه‌السلام نازل کرده، سوره‌های آل‌عمران آیه ۳، سوره مائده آیه ۴۴ در قرآن گفته شده که حضرت عیسی مسیح (ع) و پیامبر اسلام (ص) تصدیق‌کننده آن هستند. سوره‌های مائده آیه ۴۶ و سوره صف آیه ۶۱ و در آیه ۵ سوره جمعه آمده است: کسانی که تورات بر آن‌ها عرضه شده و سپس حق را چنان‌که باید و شاید به‌جای نمی‌آورند، مانند درازگوشی هستند که کتاب‌هائی حمل می‌کنند و نکته مهم که در قرآن اشاره شده این‌که یهودیان انتظار پیغمبر آخرالزمان حضرت محمد (ص) را داشته و وصف او را در تورات داشتند. (سوره اعراف آیه ۱۵۷) • تحریف یا تغییر و در لغت به معنی گردانیدن سخن و خصوصاً درمورد تغییر دادن کتاب است. تحریف در تورات، ریشه در قرآن کریم دارد که تأکید شده است که کتاب‌های آسمانی یهودیان و مسیحیان (تورات و انجیل) تحریف شده است. آیه ۷۵ سوره بقره: گروهی از یهودیان کلام خدا را می‌شنوند و به‌رغم این‌که آن را می‌فهمند، تحریفش می‌کنند. آیه ۷۹ سوره بقره، آیه ۷۸ سوره آل‌عمران، همین معنا را دارد که کسانی به دست خود، کتابی می‌نویسند و می‌گویند که از جانب خداست. آیه ۴۶ سوره نساء و آیه ۱۳ سوره مائده، به مسئله تحریف کلام از جانب اهل کتاب اشاره دارد. آیه ۴۱ سوره مائده، باز همین نکته را با تعبیر دیگری آورده است. در مصادیق این تحریف به موضوعات مختلفی اشاره شده که باید در قسمت مربوطه مطالعه شود. فقط یک موضوع تحریف شده مهم را در اینجا بیان می‌کنیم و آن، وصف پیغمبر اسلام (ص) و بشارت به پیامبری اوست. همچنان‌که در قرآن هم بیان شده، در تورات و انجیل هم آمده ولی یهود و نصارا، آن را تحریف کردند. بنا به نظر علامه طباطبایی رحمهالله علیه: از آیه ۴۳ سوره آل‌عمران این‌طور برمی آید که توراتی که اینک در دست یهودیان است، شامل بخشی از تورات واقعی است که بر موسی (ع) نازل شده و بخشی از آن هم دچار تحریف و تغییر شده است.

 

کلمات کلیدی : تاریخ ، امام علی (ع) ، امام حسن (ع) ، تورات ، عملیات بیت المقدس ، خلیج فارس ، حضرت عیسی (ع)