« سعدی » با تالیف و تصنیف منظومه های پندآموزکه نتیجه سی سال تجربه، جهانگردی و مردم شناسی بود اثر بزرگ اخلاقی و تربیتی خود به نام «بوستان» را که در حین سفر سروده بود را به پایان رساند و در سال ۶۵۶ هجری قمری دومین اثر خود، «گلستان» را نیز به رشته نگارش درآورد .