زیارت ناحیه مقدسه از زیارتنامههای امام حسین (ع) که خوانده میشود. این زیارت مشهور، با سلام بر پیامبران الهی و ائمه اطهار (ع) آغاز میشود و سپس با سلام بر امام حسین (ع) ادامه می یابد.
عدهای که به امام حسین (ع) نامه زدند تا به کوفه بیاید، همانها منشأ فتنه شدند؛ یا به واسطه تهدید و تطمیع از رویکرد خود درباره نصرت امام پشیمان شدند و با امام همراه نشدند و یا به صف دشمنان پیوستند و مقابل امام در کربلا صف کشیدند.
این آل ابوسفیان و بنی امیه که درباره آنها در زیارت عاشورا میخوانید «اللهم العن بنی امیة قاطبة» تیره ای بودند که اعتقادی به خدا و قیامت نداشتند، اظهار اسلام میکردند تا جانشان سالم بماند.
مرحوم آیت الله میرزا جواد آقا ملکی تبریزی در کتاب شریف المراقبات پس از ذکر توضیحاتی پیرامون ماه سوگواری اهل بیت (ع) اعمال اختصاصی دهه اول این ماه حزن و عزا را نقل کرده است.
کربلا همزمان با شب میلاد امام حسین علیهالسلام، غرق نور و شادی شد و زائران کشورهای مختلف به این مکان مقدس مشرف شدند. همچنین موکبهای بسیاری برای پذیرایی از زائران راهاندازی شد.
یزید پس از به خلافت رسیدن، به والی مدینه تأکید کرد که باید از امام حسین (ع) برایش بیعت بگیرد، در غیر این صورت او را به قتل برساند. سیدالشهدا حاضر به بیعت نشد و 28 رجب برای آخرین بار به زیارت حرم نبوی مشرف و از آنجا راهی مکه مکرمه شد.