کدخبر : 20876 |

مادر شاهکاری از استاد علی حاتمی است که هرگز فراموش نخواهد شد


مادر فیلمی که هرگز کهنه و تکراری نخواهد شد.

شاهکار استاد علی حاتمی و بازیگرانی که برا خودشون اسم و نامی داشتند.
محمد علی کشاورز،امین تارخ و اکبر عبدی
همچنین فریمه فرجامی که اون موقع یکی از بهترین بازیگران زن ایران بود ولی حیف و حیفو ححیف که الان همانطور که میدونید از وضعیت زندگیش کلا دگرگون شده.اصلا نمیشه فکرشم کرد،بگذریم.
فیلم مادر رو همانطور که نازنین میگه منم خیلی وقت پش که تلویزین crtبودو دیگه بگم ویدیو داشتیم تاز نوعه رکوردارش اومده بود تو بازارو شبکه ۳ تازه افتتاح شده بود از تلویزیون دیدیم…
البته بعد ها هم همین تو جشنواره های تابستونی شبکات که فیلم میزارند دیدم باز.
فیلمیه که با احساسات هر ادمی بازی میکنه.فضای فیلم طوریه که با اینکه کند میگذره ولی ادم بازم پای تلویزیون میشینه و دلش میخواد ادامشو دنبال کنه.
اون اهنگ عالیه فیلم…
و بازی بازیگرانی که شاید از چند شخصیت متفاوت استفاده کردند یکی اروم..یکی تند مزاج یکی کلا از نظر ذهنی مشکل یکی عاشق…
اما همه این افراد تو دلشون عاشق مادرشون بودند…و برای مادرشون دور هم جمع دشه بودند.
لحظه پایانی فیلم هم متفاوت بود و مرگ مادر طوری که اروم اروم به عقب دراز میکشید و بعد مرد واقعا بی نظیر بود.

فیلمی که شاید عصر حاضر سینمای ایران بارها و بارها و برای سالیان سال حسرت وجودش رو بخوره 

دقیقا نازنین راست میگی چون ایران و ایرانی میتونه فیلمی بسازه که سالها تو خاطره ها بمونه ولی در حال حاضر ما انگاری دچار کمبود موضوع و استعداد شدیم که نمیتونیم دوباره فیلمی بسازی که مثله فیلم های گاو،گوزن ها،مادر و…همه رو تحت تاثییر بزار

فیلمی که پدرو مادرهامون، ما و نسل های بعد از ما خواهند دید و هرگز کهنه و تکراری نخواهد شد.
فیلم نامه قوی،‌کارگردانی بزرگ همراه با نام هایی بزرگ از سینمای ایران با موسیقیی که تأثیر فیلم رو تو ببیننده ها بیشتر می کنه، به خصوص بخش هایی که مربوط به حضور مادر در فیلم هست موسیقیش حال و هوای دیگه ای داره.
من عاشق اون سکانس هایی هستم که مادر در حال مرگه و اکبر عبدی و فریماه فرجامی با هم تکرار می کنن: مادر مرد، از بس که جان ندارد.

مادر و علی حاتمی، دو نامی که به هم گره خورده اند… شاهکار علی حاتمی، فیلمی که هرگز فراموش نخواهد شد، فیلمی که میتوان آن را بارها و بارها تماشا کرد و هربار از تماشای آن لذت برد و باز هم هنگام مرگ مادر اشک ریخت گویی برای بار اول تماشا میکنی اش و آن هنگام که اکبر عبدی میگوید: مادر مرد از بس که جان ندارد بغض گلویت را به درد فشار دهد و راه کلامت را ببند

سینمای علی حاتمی سینمائیست خاص خود او . در فیلمهای ایشان اصلا نباید به دنبال واقعیت محض گشت, دلیل آنچه همیشه باعث شده که از این فیلمها لذت ببرم این بوده که در این سینما میشود چیزهائی را دید که یا مدتهاست فراموش شده و یا در آستانه فراموش شدن است.
سنتهای زیبا, مکانهای قدیمی, افرادی که همه اونها بوی قدیم رو میدن و بوی گل محمدی و مادری که دیگه به این شکل کمتر در جامعه به چشم میخوره.
اگر حرفهای فیلمهای بیضائی بیش از فیلم به تئاتر شبیه است, فیلمنامه های حاتمی بیش از نثر شبیه نظم است.

اشعار در فیلمی مانند مادر هم کاملا به چشم می آید, در تک تک گفته های کاراکترهای فیلم میشه نثر روان را دید.
بازی ها مانند همه فیلمهای حاتمی فوق العاده هستند و قرار دادن چند نسل از بازیگران سینمای ایران در کنار هم سبب جذاب تر شدن روابط جاری در فیلم شده است.

مادر یکی از فیلمهای به یاد ماندنی سینمای ایران است, فیلمی با شروعی خوب, داستانی خوب, پایانی خوب و در نهایت, نمایشی شکوهمند از مادری

منبع : سینما سنتر

مربوطه به : آخرین عناوینفرهنگیسینما و تلویزیوناخبارپایگاهاخبار

کانال تلگرام بقاع نیوز امامزادگان

RSS

دیدگاه شما :