شیــــخ عبــــدالکـــــــــریم مـــــــــوذن فرزند نخستین موذن ایران

بقاع خبر: وی درسال ۱۲۷۳ شمسی در محلهٔ ” تازه شهر” اردبیل متولد گردید و تا ســــال ۱۳۲۱ شمسی نــــوای توحیـــــدی اش از منارهٔ مسجـد میـــرزا علی اکبر این شهـر به گـــــــــوش مــــــــی‌رسـیـــــــــد.

استاد سلیم دربارهٔ پدرش می‌گوید: او در سال ۱۳۲۱ شمسی به قصد زیارت بــارگاه ملکــــوتی امام رضا (ع) عازم مشهد مقدس می‌شود و در بیـن راه شبـی را در منزل یکی از دوستان خویـش در تهران سپری می‌کند. ازآنجایی که شیــــخ عبدالکریم عشـــق موذنی داشته سحرگاه به پشت بام منزل واقع درخیابان عین الدوله رفته و ندای توحیدی اذان را سر می‌دهد.
امام جماعت وقت مسجدسلطانی صدای اذان او را از دور شنیــده و قبل از ظهر ســــراغ او را از تمــام خانــه‌های اطراف می‌گیـــرد. به او می‌گویندکه شیخی از اردبیل آمده و درخانهٔ آقــــــــای مطلب بلوری میهمان است و با درخــواست امام جمـــــــــاعت، ظهر همـــــــــان روز ” شیـــــــــخ عبدالکــــــــریــم ” درپشت بلندگوی مسجدقرار گرفته و نوای ملکوتی اشهدان لااله الاالله را به گوش مردم می رساند،او پس از بازگشت از زیارت مشهد مقـدس در تهـــــران ماندگـــار شده و موذن مسجد سلطانی می‌شود بطوری که تا سال ۱۳۲۹خورشیدی که دارفانی را وداع گفت صدای اذان وی روزی سه بار از رادیو واقع درمیدان ارکـ تهـــــــــران پخش می شــده است.

استـاد سلیم موذن زاده اردبیلی می‌گوید:صدای من در برابر صدای پــــــــدرم مانند قطـــــــره‌ای است در مقـــــــــابـــــــــل دریــــــــــــــــا

انتهای پیام/ق